(253) Mathilde

(253) Mathilde

Orbittyp	Haaptceintureasteroid
Positioun (Equinoxe: J2000.0)
Grouss Hallefachs	2.646 A.E.
Perihel – Aphel	1.939 – 3.353 AE

Exzentrizitéit	0.2671
Inklinatioun	6.74 Grad
Sideresch Ëmlafzäit	4 Joer 111 Deeg
Mëttel Bunnvitesse	18,0 km/s
Physikalesch Eegeschaften
Duerchmiesser	66 × 48 × 46 km
Mass	1,033 • 10¹⁷ kg
Albedo	0,04
Mëttel Dicht	1,3 g/cm3
Rotatiounsperiod	(17,406 ± 0,010) d
Absolut Hellegkeet	10,2
Spektralklass	Cb (SMASS-Klassifikation)
Entdecker Johann Palisa
Entdeckungsjoer	12. November 1885
Aner Bezeechnungen	1949 OL₁

Den (253) Mathilde ass en Asteroid vun der Haaptasteroidenceinture mat engem mëttleren Duerchmiesser vu ronn 50 km. Am Juni 1997 war d'Raumsond NEAR-Shoemaker op enger Distanz vun 2.400 km laanscht de Mathilde geflunn an Daten a Fotoen op d'Äerd geschéckt.

D'Uewerfläch vum Mathilde ass däischter, méi schwaarz wéi Kuelen. Den Asteroid gehéiert zu der Spektralklass Cb an der SMASS-Klassifikatioun an däerft chemesch ähnlech opgebaut sinn wéi d'kueleg Chondriten, eng Grupp vu kuelestoffhaltege Steemeteoritten. De Mathilde ëmkreest d'Sonn op enger exzentrescher Bunn, déi bis an de baussenzege Beräich vun der Asteroidenceinture reecht. E rotéiert nëmme ganz lues ëm seng eegen Achs an huet eng vun de längste Rotatiounsperiode vun de bekannten Asteroiden. D'Haaptkennzeeche vun der Mathilde-Uewerfläch ass e risegen Aschlagkrater vun 10 km Déift. D'Tatsaach, datt de Mathilde bei dësem Impaktereegnes net zerstéiert gouf, léisst dorop schléissen, datt den Asteroid kee kompakte Kierper ass, mä eng Usammlung vu Brochstécker (rubble pile), déi duerch déi schwaach Schwéierkraaft zesummegehale ginn. Dorop deit och déi kleng Dicht vun 1,3 g/cm³ hin, déi aus der Bunnoflenkung vun der Sond bestëmmt konnt ginn.