Anise Koltz

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen

D'Anise Koltz (Meederchersnumm Blanpain), gebuer den 12. Juni 1928 zu Eech, ass eng lëtzebuergesch[1] Schrëftstellerin.

Allgemenges[änneren | Quelltext änneren]

D'Anise Koltz huet hire Lycée tëscht 1940 an 1947 gemaach.

Si war Grënnerin an Organisatrice vun de Munnerefer Dichterdeeg, déi vun 1963 bis 1974 a vun 1995-2001 lëtzebuergesch an auslännesch Auteuren, virun allem däitscher a franséischer, zu Munneref zesummebruecht hunn.

Vun 1972 bis 1975 war d'Anise Koltz Bibliothekarin an der Thomas-Mann-Bibliothéik[2], déi lëtzebuergesch Filial vum Goethe-Institut.

D'Anise Koltz lieft zu Lëtzebuerg. Si war bestuet mat dem René Koltz. Si ass d'Mamm vum Jean Luc Koltz a d'Groussmamm vum Beryl Koltz.

D'Anise Koltz ass Member vu:

Der Anise Koltz hir Sprooch(en)[änneren | Quelltext änneren]

D'Besatzungszäit huet et mat sech bruecht, datt d'Anise Koltz sech als Schülerin huet misse méi intensiv mat der däitscher Sprooch a Literatur befaassen. Dohier kënnt et, datt hir éischt Wierker op Däitsch geschriwwe sinn.

1971 stierft hire Mann René Koltz un de Folge vun de Folterungen duerch d'Nazien. [Source ?]

Déi zwee Elementer erklären déi schwiereg Relatioun vun der Anise Koltz zur Sprooch, besonnesch zur däitscher Sprooch. Progressiv schreift si ëmmer méi seelen op Däitsch fir an den 1980er Joren déi Sprooch komplett falen ze loossen a just nach op Franséisch ze schreiwen.

Hir Sprooch ass parallel dozou méi schaarf a méi batter ginn, markéiert vu Roserei, déi hiert Wierk doduerch erëm méi no un déi däitsch Literatur bruecht huet [3]. Heira läit ouni Zweiwel d'Originalitéit vun hirem Stil, vun deem hei dräi Beispiller presentéiert ginn:

  • Beispill 1
Casser le mot
comme une noix
en extraire le noyau
le broyer entre les dents
le recracher au poème
  • Beispill 2
Je suis Jonas, écrit-elle
enfermé dans sa chair
se noyant
dans son sang
  • Beispill 3 [4]
Mon corps est chaud
comme le seuil d'une église
Quand tu entres en moi
la bible divague

Auszeechnungen[änneren | Quelltext änneren]

Bibliographie[änneren | Quelltext änneren]

  • Die Blumenwiese und andere Märchen. 1953. 32 S. Die kleine Heimat-Bücherei Nr 6. Pierre Linden, Lëtzebuerg. [Die Blumenwiese; Das Märchen von der Geige; Die Tauperle; Die singenden Blumen; Die Legende vom Herbst; Der Knabe und die Seifenblasen]
  • Märchen. 1957. 91 S. Pflichtbücher Band 12, Verlag "de Frendeskrés", Sankt-Paulus-Dr., Lëtzebuerg.
  • Heimatlos. Gedichte. 1959. Lëtzebuerg. [2007 vertount vum lëtzebuergesche Komponist Pierre Even]
  • Der Wolkenschimmel und andere Erzählungen. 1960. 30 S. Die kleine Heimat-Bücherei Nr 13. Pierre Linden, Lëtzebuerg.
  • Spuren nach innen. 21 Gedichte. 1960. Zeichnungen von Joseph Probst. Bourg-Bourger, Lëtzebuerg.
  • D'Krëschtkënnchen kënnt. 1964. Biller vum Jean an Anise Koltz. Sankt-Paulus Dr., Lëtzebuerg.
  • Steine und Vögel. Gedichte. 1964. 45 S. Bechtle Lyrik Band 8. Bechtle Verl., München/Esslingen
  • Den Tag vergraben. 1969. 45 S. Bechtle Lyrik Band 19. Bechtle Verl., München.
  • Fragmente aus Babylon. Gedichte. 1973. 59 S. Delp'sche Verlagsbuchhandlung, München.
  • De Clown. 1975. Lëtzeburger Kannerbuch geschriwwen a gemoolt vum Anise Koltz. Impr. Kremer-Müller, Esch-Uelzecht.
  • Le jour inventé. 1975. 62 p. Ill. de Hap Grieshaber. Coll. Poésie sans frontière. Librairie Saint-Germain-des-Près, Paris.
  • Ailes de couteau. Poèmes inédits. 1978. 34 S. Couverture par Anna Recker. Éditions du centre culturel, Déifferdeng.
  • Le temps passe. Texte inédit. 1978. Avec une eau forte de Léon Zack. Club 80 / Éditions d'art, Ierpeldeng.
  • La terre monte. 1980. Pierre Belfond, Paris.
  • Sich der Stille hingeben. Französisch und deutsch. 1983. 71 S. Horst Heiderhoff Verlag, Waldbrunn.
  • Chants de refus. Poèmes. 1993. 106 p. Mat Zeechnunge vum Marta Pan. 110 p. Coll. graphiti n°2. Éditions Phi, Echternach. Rapid Press, Luxembourg. ISBN 2-87962-023-6.
  • Chants de refus II. Poèmes. 1995. 103 p. Dessins de Joseph Probst. Coll. graphiti n°8. Éditions Phi, Echternach. Rapid Press, Luxembourg.
  • La terre se tait. Poèmes. 1999. 112 p. Coll. graphiti n°23. Éditions Phi, Echternach.
  • Le cri de l'épervier. Poèmes. 2000. 109 p. Coll. graphiti n°34. Éditions Phi, Echternach. Écrits des forges, Trois-Rivières, Québec.
  • Le porteur d'ombre. Poèmes. 2001. 117 p. Coll. graphiti n°42. Éditions Phi, Echternach. Écrits des forges, Trois-Rivières, Québec.
  • Béni soit le serpent. Poèmes. 2004. 127 p. Coll. graphiti n°57. Éditions Phi, Esch/Alzette. Écrits des forges, Trois-Rivières, Québec. Polyprint, Esch/Alzette.
  • L'ailleurs des mots. Poésie. 2007. 105 p. Collection Cahiers d'Arfuyen n° 166, Éditions Arfuyen. ISBN 9782845900998.
  • La lune noircie. Poésie. 2009. 106 p. Collection Cahiers d'Arfuyen n° 181. Éditions Arfuyen. ISBN 978-2-845-90133-9.
  • La muraille de l'alphabet, Editions Phi

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

Referenzen[änneren | Quelltext änneren]

  1. Bei hirer Gebuert hat d'Anise Blanpain déi belsch Nationalitéit.
  2. D'Thomas-Mann-Bibliothéik ass am Joer 2003 am Institut Pierre-Werner opgaangen.
  3. Cf. http://www.librairiewb.com/enrayons/litterature/poesie09.html
  4. Aus: Chants de refus, 1993. Dëst Wierk gouf a folgend Sproochen iwwersat: Italienesch, Portugisesch, Mazedonesch, Rumänesch an Englesch.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]