Apollo-Typ

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Radarbild vum (4179) Toutatis, engem Asteroide vum Apollo-Typ

Objete mat Bunnhallefachse baussenzeg vun der Äerdbunn an Exzentrizitéiten, déi duergi fir trotzdeem Periheldistanze bannenzeg vun der Äerdbunn z'erreeche ginn als Apollo-Asteroide bezeechent. Asteroide vum Apollo-Typ kräizen d'Äerdëmlafbunn a ginn nom (1862) Apollo genannt. Hir Bunnen hunn e Perihel ënner 1,017 AE, wat der Aphel-Distanz vun der Äerd entsprécht. Verschidden Objete kënnen am Perihel souguer a bannenzeg Venus-Ëmlafbunne geroden. Vun Apollo-Asteroide geet als Äerdbunnkräizer e gewësse Risiko fir en Aschlag op d'Äerd aus. Den Apollo-Asteroid (29075) 1950 DA war den éischten Objet, fir deen e positive Wäert op der Palermo-Skala fir Aschlagsrisikoen ermëttelt gouf.

Bunnbestëmmungen hu gewisen, datt d'Asteroide vun der Haaptceinture wéinst gravitative Stéierunge vum Jupiter op Apollo-Bunnen iwwergoe kënnen. E Beispill dofir sinn d'Alinda-Asteroiden zu deenen e puer Objete vum Apollo-Typ wéi z. B. (4179) Toutatis gehéieren. Si bewege sech an 3:1-Resonanzen zum Jupiter a ginn sou an hirer Bunn gestéiert, wouduerch d'Exzentrizitéite vun dësen Objete stänneg erhéicht ginn, bis d'Resonanz bei enger Approche un ee vun de bannenzege Planéiten opgeléist gëtt.

De gréissten Apollo-Asteroid ass den (1866) Sisyphus mat 8,5 km Duerchmiesser. Weider bekannt Vertrieder sinn den (2101) Adonis an (69230) Hermes, deen 1937 op enger 1,5-facher Mounddistanz un eiser Äerd laanscht gezunn, duerno als verscholle gegollt huet, an am Joer 2003 nees erëmfonnt gouf. 1990 waren 63 Apollo-Asteroide bekannt, 1999 schonn 415, am November 2003 nom Minor Planet Center (MPC) 1190 an am August 2006 waren et der 2170. D'Zuele verduebele sech also all zwee Joer.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Near-Earth asteroids – Biller, Videoen oder Audiodateien