Geeschterkrater

De grousse Moundkrater Ptolemäus. An der 150 km grousser Ramplifläch läit riets - uewen vum klenge Lachkrater - am flaach offalendem Liicht e gréissere Geeschterkrater. Och lénks, an der Bildmëtt, sin e puer schwaacher ze gesinn.

Als Geeschterkrater gëtt an der Astronomie en alen Aschlagkrater bezeechent, deem säi Kraterrampli duerch laangundauernd Erosioun bal ganz ofgedroen ass a nëmme méi bei ganz flaachem Sonnestand siichtbar gëtt (kuckt d'Biller).

Den 30km-Krater Lambert, fotograféiert aus der Ëmlafbunn vun Apollo 15. Ënnert dem Lambert e Geeschterkrater mat ganz flaachem Buedem, uewe lénks en Deel vum Dorsum Ziirkel.

Och méi jonk Aschléi kënnen zum Verforme vun ale Strukture féieren, déi awer oft duerch hir gestengstypisch, spektral Eegeschafte mat Spezialmethode opgespiert kënne ginn. De Planéitolog Eugene Shoemaker nennt si dofir och Palimpsest - analog zu den iwwerschriwwene Pergamente an der Archeologie.

Literatur

• K.Beatty et al: Die Sonne und ihre Planeten. Physik-Verlag, Weinheim 1983
• Eugene Shoemaker: Kollision fester Körper, Kapitel 4 des obigen Werkes, 1983
• Antonin Rükl: Mond, Mars, Venus. Taschenatlas der erdnächsten Himmelskörper. Artaria-Verlag, Prag 1977