Giselbert vu Lëtzebuerg

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Giselbert
ëm 1007 – 14. August 1059
Bild feelt nach
Grof vu Lëtzebuerg
Amtszäit 1047-1059
Virgänger Heinrich II.
Nofolger Konrad I.
Papp Friedrich I. vum Moselgau
Mamm Irmintrud vun der Wetterau

De Grof Giselbert vu Lëtzebuerg ersetzt säi Brudder, de Grof Heinrich II. no deem sengem Doud am Joer 1047 um Troun vu Lëtzebuerg. Hie bleift Grof vu Lëtzebuerg bis zu sengem Doud.

De Giselbert gouf ëm 1007 als zweete Bouf vum Grof Friedrich I. vum Muselga an der Irmintrud vun der Wetterau, Ierfduerchter vum Grof Heribert, gebuer. Gestuerwen ass hien de 14. August 1059.

An deenen éischten Dokumenter déi iwwer de Giselbert fonnt goufen, gëtt hien och nach "Giselbert von Longich" (Lonkech) genannt. An deene Schrëfte gëtt haaptsächlech iwwer dem Grof Giselbert seng Plünderungszich géint den Erzstift Tréier geschwat.

De Groof Giselbert erweidert säin Terrain awer och nach no Norden, well 1036 gëtt hien och nach "Comes de Salmo" genannt, an anere Schrëften heescht hien och "Comes de Salinis". Dësen Titel kéint hien eventuell duerch Bestierdnis kritt hunn.

Em 1050 gëtt hie Vogt vun Iechternach, an am Summer 1056 als Besëtzer vun der Vogtei St. Maximin genannt. Déi lescht Kéier gëtt de Giselbert an engem Dokument ernimmt, an deem de Keeser 1056 d'Rechter an d'Flichte vun de Vogten nei definéiert.

Famill[änneren | Quelltext änneren]

De Giselbert hat 6 Kanner:

  • Konrad I., (1040 - 1086), Grof vu Lëtzebuerg,
  • Herrmann I., († 1088), Grof vu Salm a Géigekinnek vu Däitschland,
  • eng Duechter, bestuet mam Thierry vun Ammensleben,
  • eng Duechter, bestuet mam Kuno, Grof vun Oltingen,
  • Adalbero, († 1097 zu Antiocha), Doumhär zu Metz,
  • Jutta, bestuet mam Udo vu Limburg.

No him benannt[änneren | Quelltext änneren]

Als Undenken un de Giselbert ass zu Hollerech (Stad Lëtzebuerg) eng Strooss no him benannt.


Virgänger:
Heinrich II.
Grof vu Lëtzebuerg
no 1047 - 1059
Nofolger:
Konrad I.