Indus (Stärebild)
Vu Wikipedia, der fräier Enzyklopedie.
|
|
|
|---|---|
| Lëtzebuergesche Numm | Indus |
| Laténgesche Numm | Indus |
| Laténgesche Genitiv | Indi |
| Laténgesch Ofkierzung | Ind |
| Positioun | südlechen Himmel |
| Rektaszensioun | 20h 28m bis 23h 28m |
| Deklinatioun | -45° 05' bis -74° 25' |
| Fläch | 294 Quadratgrad |
| Siichtbar op de Breedegraden | 16° Nord bis 90° Süd |
| Observatiounszäitraum fir Mëtteleuropa |
net ze gesinn |
| Zuel vu Stäre mat Gréisst < 3m |
keen |
| Hellste Stär, Gréisst |
α Indi, 3,11m</sup |
| Meteorstréim | - |
| Nopeschstärebiller (vu Norden am Auerzäresënn) |
Microscopium Sagittarius Telescopium Pavo Octans Tucana Grus |
|
|
Den Indus ass e Stärebild vum südlechen Himmel.
[änneren] Beschreiwung
Den Indus ass keen opfalend Stärebild. Nëmmen zwéi vu senge Stären sinn méi hell wéi déi 4. Gréissteklass. Et fënnt een dëst Stärebild tëschent deenen zwéi hellste Stären vun de Stärebiller Grus (Kranech) an Pavo (Pohunn).
Den Indus kann ee vun Europa aus net gesinn.
[änneren] Geschicht
Den Indus gehéiert zu de Stärebiller, déi Enn vum 16. Joerhonnert vun den holläneschen Séifuerer Pieter Dirkszoon Keyser an Frederik de Houtman agefouert goufen. De Johannes Bayer huet dës Stärebiller am Joer 1603 op sengem Himmelsatlas Uranometria agesat.
[änneren] Himmelsobjete
[änneren] Stären
| B | F | Nimm o. aner Bezeechnungen | Gréisst | Lj | Spektralklass |
|---|---|---|---|---|---|
| α | Al Nair | 3,11m | 120 | K0 III | |
| β | 3,67m | 400 | K1 III | ||
| θ | 4,39m | 100 | A5 + A7 | ||
| δ | 4,40m | ||||
| η | 4,51m | ||||
| ε | Epsilon Indi | 4,69m | 11,82 | K4 Vk + T1 V + T6 V | |
| ζ | 4,90m | ||||
| ι | 5,06m | ||||
| μ | 5,17m | ||||
| ν | 5,28m | ||||
| ο | 5,52m | ||||
| κ | 5,62m | ||||
| ρ | 6,04m | ||||
| γ | 6,10m | ||||
| π | 6,17m |
Den α Indi, den hellste Stär am Indus, ass 120 Liichtjoer vun eis ewech an gehéiert zu der Spektralklass K0 III.
De Numm Alnair ass arabesch a bedeit „dee Beliichteten“. Dëse Numm huet och de Stär α Gruis am Stärebild Grus.
Den β Indi läit 400 Liichtjoer vun eiser Sonn ewech a gehéiert zu der Spektralklass K1 II
Den ε Ind ass mat enger Distanz vun nëmmen 11,82 Liichtjoeren ee vun den nosten Stären zu eiser Sonn. Seng Liichtkraaft ass net ganz grouss. Si huet nëmmen 13 % Liichtkraaft géigeniwwer eiser Sonn. De Stär gëtt vun engem liichtschwaachen Brongen Zwerg begleet.
[änneren] Duebelstären
| System | Gréisst | Ofstand |
|---|---|---|
| θ | 4,5/6,9m | 6,7” |
| κ | 5,62/6,13m |
Den θ Indi steet op enger Distanz vun 100 Liichtjoer zu eiser Sonn. Et ass een Duebelstäresystem. Déi zwéi wäiss Komponenten kënnen schonns mat engem klengen Teleskop observéiert ginn.
[änneren] NGC-Objete
| Messier (M) | NGC | divers | Gréisst | Typ | Numm |
|---|---|---|---|---|---|
| 7049 | 10,7m | Galaxis | |||
| 7090 | 10,7m | Galaxis | |||
| 7205 | 10,9m | Galaxis |
Am Indus befannen sech d‘ Galaxien NGC 7049, NGC 7090 an NGC 7205.
