Johann von Aldringen

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Johann Grof von Aldringen. Bild aus dem drëtte Band vum Wierk Theatrum Europaeum.

De Johann von Aldringen, Barong vu Koschitz a Grof vu Gross-Ligma, gebuer den 10. Dezember 1588 am Stadgronn zu Lëtzebuerg, a gestuerwen den 22. Juli 1634 zu Landshut, war am Laf vum Drëssegjärege Krich e Feldhär am Déngscht vun der Kathoulescher Liga.

Liewen[änneren | Quelltext änneren]

Wann et allgemeng als sécher betruecht gëtt, datt de Johann von Aldringen am Stadgronn op d'Welt koum (d'Gemeng Lëtzebuerg huet eng entspriechend Plack um Gebuertshaus an der Tilleschgaass (rue Saint Ulric), da gi verschidden Historiker seng Gebuertsuertschaft mat Diddenuewen a Loutrengen un.

Hien huet aus enger aarmer Famill gestaamt an huet seng Carrière als Schreiwer an der Lëtzebuerger Landeskanzlei ugefaangen. Hien huet sech duerno an den Déngscht vu besseren Häre gestallt a war Lakai. Säin Intressi fir Schrëften huet et mat sech bruecht datt hie mat senge Meeschtere geléiert huet an e gouf staark an der Calligraphie an haaptsächlech am Gebrauch vun de Sproochen. Nodeem hie seng éischt Meeschteren opginn hat goung hien an Italien wou e Sekretär vum Grof J.G. Madrucci gouf, dee Kommandant vun engem Mailänder Regiment war. Duerno goung en op Trient beim Madrucci säi Brudder deen do Bëschof war. Do krut hien eng dichteg Plaz an deem senger Kanzlei. D'Jalousie vun den anere Mataarbechter huet him d'Liewe schwéier gemaach an hiet do Knëppele bei Tromm gehäit an huet sech op de Wee op Innsbruck gemaach. Do ass hien an déi keeserlech-habsburgesch Arméi agetratt, wou e kuerz duerno Serjant gouf. Wéinst senger schéiner Schrëft krut hie vu senge Cheffen den Optrag d'Konten ze féieren an hir Korrespondenz ze maachen. Seng gutt Déngschter goufe geschwë belount an hie gouf Leitnant genannt.

Als frësch genannten Offizéier krut hie séier eng Geleeënheet fir sech e gudden Numm ze maachen, wéi en eng Vedeedegung géint eng Iwwermuecht fir seng Truppe entscheede konnt, an dat engem Mooss datt e puer Colonellen him de Kommando vun enger Kompanie an hirem Regiment offréiert hunn. Ënner deenen héijen Offizéier war den Neveu vum Äerzbëschof vu Salzburg. Wéinst de gudde Rotschléi déi den Aldringen deem ginn huet war deem säi militäresche Succès garantéiert an dem Aldringen säin och, sou datt en a kuerzer Zäit Majouer a 1622 Lieutnant-Colonel genannt gouf, a schliisslech bei der Belagerung vun Heidelberg Colonel-titulaire gouf. 1626 bei der Schluecht vun Dessau huet e géint de Mansfeld gekricht an d'Stellung vum 1. bis de 24. Abrëll gehalen, bis de Wallenstein mat enger Ersatzarméi do war.

Fir seng militäresch Erfolleger krut hie 1630 den Titel Reichsgraf.

Fir un hien z'erënnere gouf an der Stad Lëtzebuerg eng Strooss no him genannt. D' Rue Aldringen verbënnt de westleche Wutz vun der Biedergaass mat der Groussgaass, féiert laanscht déi al Post iwwer d'Montereys-Avenue ewech fir bei der Ënneschtgaass z'endegen. D'Busgare, déi no der Strooss genannt gouf, an déi op der Plaz vun der fréierer Aldringerschoul ugeluecht gouf, ass e wichtege Verkéiersknuet an der Uewerstad.

Säi Graf ass am Klouschter Prüll bei Regensburg.

Illustratiounen[änneren | Quelltext änneren]

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Arendt, Jean-Venceslas-Charles, 1904-1910 [Neioplo 1972]. Porträt-Galerie hervorragender Persönlichkeiten aus der Geschichte des Luxemburger Landes. Vorwort: Paul Margue. Verlag É. Kutter, Sankt-Paulus-Druckerei, Luxemburg. 514 p. [Johann von Aldringen: S. 51]
  • Grégoire, Pierre, 1984. Saint Norbert et Jean d'Aldringen. Die Warte Jg. 37, Nr. 7: 1; Nr. 8: 4. Luxembourg.
  • Vedruns, J., 1934. La famille Aldringen. Les Cahiers luxembourgeois 3 (1934), S. 293-296.
  • Neyen, A., Biographie Luxembourgeoise. Histoire des hommes distingués originaires de ce pays considéré à l'époque de sa plus grande étendue ou qui se sont rendus remarquables pendant le séjour qu'ils y ont fait.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Johann von Aldringen – Biller, Videoen oder Audiodateien

Notten[änneren | Quelltext änneren]

  1. Den Text vun der Plack enthält e Feeler, "NAQUIT" wier déi korrekt franséisch Schreifweis.