Leoniden

Illustratioun vum Leoniden-Meteorstroum, Nordamerika den 12./13. November 1833 (E. Weiß: „Bilderatlas der Sternenwelt“, 1888)

Leoniden^[1]

Aktivitéitszäitraum	10.–21. November
Aktivitéitsmaximum	17. November
Radiantenpositioun vum Aktivitéitsmaximum	RA: 10h 08m DE: +22°
ZHR	var
Populatiounsindex r	2,9
Geozentresch Vitesse	71 km/s

D'Leonide formen e Meteorstroum (Stäreschnäizestroum), deen am November ze gesinn ass. Säi Radiant läit am Stärebild vum Léiw, ongeféier 10° nordëstlech vum Stär Regulus. Säin Urspronk ass de Koméit Tempel-Tuttle, deen op senger Ëmlafbunn ronderem d'Sonn vill Brochstécker, d'Meteoroiden hannerléisst. Wann eis Äerdbunn esou eng Wollek vu Brochdeeler kräizt, da geroden déi an d'Atmosphär, a se verglousen. Si kënnen dann als Stäreschnäize gesi ginn.

Den Aktivitéitsmaximum ass an der Nuecht vum 17. op den 18. November z'observéieren. D'Stäreschnäize sinn dobäi mat enger geozentrescher Vitesse vun ca. 71 km/s ganz séier. Fréier war de Leonidestroum vill méi aktiv wéi haut, an der Tëschenzäit huet d'Wollek mat de Brochstécker sech schonns vill ofgebaut a wäit verspreet, woufir de Stroum an der Regel e schwaachen opfällege Maximum opweist.

All 33 Joer kann et awer zu engem besonneschem Spektakel kommen: Wann d'Äerd d'Ëmlafbunn vum Koméit Tempel-Tuttle kräizt, kuerz nodeems deen dat bannentzegt Sonnesystem duerchlaf huet, ass d'Zuel vun de siichtbare Leoniden-Meteore besonnesch grouss. Et kënnt dann zu engem Meteorstuerm mat villen dausend Meteore pro Stonn, wéi et beispillsweis am Joer 1966 an 1999 de Fall war.

Literatur [änneren]

Bild der Wissenschaft: 1. November 1998: 1799, 1833, 1867 … – ein Rätsel wird gelöst.: Sebastian Jutzi: Artikel im Onlineangebot von Bild der Wissenschaft
Deutschsprachiges Infoportal
Hans -Ulrich Keller: Kosmos Himmelsjahr 2008, Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co. KG. Stuttgart 2007. ISBN 978-3-440-11021-8