Perseus (Stärebild)

Date vum Stärebild Perseus
Lëtzebuergeschen Numm	Perseus
Laténgeschen Numm	Perseus
Laténgesche Genitiv	Persei
Laténgesch Ofkierzung	Per
Positioun	Mëllechstrooss
Rektaszensioun	1h 25m bis 4h 45m
Deklinatioun	+31° bis +59°
Fläch	651 Quadratgrad
Siichtbar op de Breedegraden	90° Nord bis 35° Süd
Observatiounszäitraum fir Mëtteleuropa	Hierscht
Zuel vu Stäre mat Gréisst < 3m	5
Hellste Stär, Gréisst	Alpha Persei (Mirfak) 1,79m
Meteorstréim	Perseiden September-Perseiden
Nopeschstärebiller (vu Norden am Auerrzäresënn)	Cassiopeia Andromeda Triangulum Aries Taurus Auriga
Kaart vum Stärebild Perseus

De Perseus ass e Stärebild vum nërdlechem Himmel.

Beschreiwung

D'Stärebild soll d'Gestalt vum griicheschen Held Perseus duerstellen, deen déi déidlech Medusa meeschter gouf. D'Stäre Mirfak, δ, ε an ζ maachen de Kierper an e Been vum Perseus. D'Stäre Algol an de ρ repräesentéieren den ofgeschloene Medusekapp, dat hien an der Hand hält.

De Perseus ass an eise Breeden deelweis zirkumpolar, d. h., dat ganzt Joer iwwer siichtbar. Besonnesch gutt kann een d'Stärebild am Hierscht observéieren, well hien dann héich iwwert dem Horizont steet.

Duerch d'Stärebild zitt sech d'Mëllechstrooss. Am Perseus befannen sech interessant Observatiounssobjete, wéi den oppene Stärekoup M 34 an dem Duebelstärekoup h an de Chi Persei.

Geschichte

De Perseus gehéiert zu den 48 klassesche Stärebille, déi vum Ptolemäus beschriwwe goufen.

Schonns am Mëttelalter haten arabesch Astronomen déi eegenarteg Verdonklung vum Stär Algol observéiert. Den Numm leet sech aus dem arabeschen al Ras al Ghul of a bedeit "Kapp vum Dämon“.

Himmelsobjeten

Stären

B	F	Nimm o. aner Bezeechnungen	Gréisst	Lj	Spektralklass
α	33	Alpha Persei, Mirfak, Marfak, Algenib	1,79m	592
β	26	Algol	2,12 bis 3,39m	93	B8 V
ζ	44	Menkib	2,83m	983	B1 Ib
ε	45		2,90m	538	B0.5 V
γ	23		2,91m	256	G8III
δ	39		3,01	528	B5 III SB
ρ	25	Gorgonea Tertia	3,2 bis 4,1m	325	M3 III
η	15	Miram	3,77m	1331	K3 Ib
ν	41		3,77m	557	F5 II
κ	27	Misam	3,79m	112	K0III
ο	38	Atik	3,84m	1476	B1 III
τ	18		3,93m	248	G4 III
		MX	3,96m	554	B3 Ve
ξ	46	Menchib	3,98m	1773	O7.5 Iab
φ			4,01m	717	B2Vpe
ι			4,05m	34	G 0V
θ			4,10m	37	F7V
μ			4,12m	723	G0 Ib
	16		4,22m	128	F2 III
	58		4,25m	642	G8 II
λ			4,25m	347	A0 IVn
ψ			4,32m	700	B5 Ve
σ			4,36m	353	K3 III
	17		4,56m	409	K5 III
b			4,60m	318	A2 V
ω		Gorgonea Quarta	4,61m	305	K1III
	34		4,67m	559	B3V
	52		4,67m	627	G5 II
π		Gorgonea Secunda	4,68m	326	A2 Vn
k			4,77m	205	K0 II-III
		V469	4,80m	464	B4 IV
		HR 991	4,85m	1476	K2 III
	12		4,91m	81	F9 V
	54		4,93m	226	G8 III
	24		4,94m	350	K2 III
	32		4,96m	155	A3 V
	40		4,97m	924	B0.5 V
		HR 1034	4,99m	570	B5 V
	4		4,99m	740	B8 III
		HR 969	5,04m	834	G5 II
	31		5,05m	481	B5 V
		LT	5,10m	387	B9p
		V467	5,14m	298	A3 V
	29		5,16m	528	B3 V
		V474	5,16m	2052	A2 Ia
	43		5,28m	133	F5 IV
	59		5,30m	271	A1 Vn
	36		5,30m	119	F4 III
		HR 1011	5,32m	625	B5V
	20		5,34m	235	F4 V
		HR 1207	5,39m	845	B6 V
	14		5,43m	693	G0 Ib
		HR 1330	5,46m	259	A7 V
		HR 885	5,47m	558	G4p
		V396	5,47m	586	B8 IIIp Mn
	30		5,49m	645	B8 V
		HR 1215	5,49m	971	B1.5 V

Den α Persei ass den hellste Stär am Perseus a läit 592 Liichtjoer vun eis ewech. Et ass en Iwwerris mat dem 62fachen Duerchmiesser an der 5000facher Liichtkraaft vun eiser Sonn.
Den arabeschen Numm Mirfak bedeit „Iëlebou“.

Duebelstären

System	Gréissten	Ofstand
ε	2,9 / 7,4m	8,8"
ζ	2,9 / 9,4m	12,9"
η	3,9 / 8,5m	28"
57	6,1 / 6,8m	122"

Den ε Persei läit op enger Distanz vun 538 Liichtjoer an ass en Duebelstär.

983 Liichtjoer wech läit e weidert Duebelstäresystem ζ Persei. D'System gehéiert zu enger OB-Associatioun vu Stären, déi och als II Perseus bezeechent ginn. All Memberen vun dëser Associatioun sinn extrem liichtkräfteg bloelzeg a wäisselzeg Stäre vun de Spektralklassen O an B.

Verännerlech Stären

Stär	Gréisst	Period	Typ
β	2,12 bis 3,39m	2,867 Deeg	Bedeckungsverännerlecher
ρ	3,3 bis 4,0m	ca. 40 Deeg	hallefregelméisseg Verännerlechen

Den Algol (β Persei), den zweethellste Stär am Perseus, verännert seng Hellegkeet regelméisseg iwwert en Zäitraum vun 2 Deeg an 21 Stonnen. Den Hellegkeetsoffall gëtt duerch e liichtschwaache Begleetstär verschëllt, dee virun deem hellen Haaptstär laanscht zitt. Den Algol gëtt dem Typ vu Bedeckungsverännerleche Stären säin Numm.
Den Algol representéiert d'A vun der mythologescher Medusa.

De ρ Persei ass e Roude Ris. deen 325 Liichtjoer vun eis ewech ass. Seng Hellegkeet verännert sech iwwer en Zäitraum vu ronn 33 bis 40 Deeg.

Messier- an NGC-Objeten

Messier (M)	NGC	divers	Gréisst	Typ	Numm
34	1039		6m	Oppene Stärekoup
76	650		9,0m	Planetareschen Niwwel	Klengen Hantelniwwel
	744		7,9m	Oppene Stärekoup
	869		4,5m	Oppene Stärekoup	h Persei
	884		4,5m	Oppene Stärekoup	Chi Persei
	1342		6,7m	Oppene Stärekoup
		Tr 2	5,9m	Oppene Stärekoup
		Mel 20	1,2m	Oppene Stärekoup
	957		7,6m	Oppene Stärekoup
	1333		5,6m	Reflexiounsniwwel
	1444		6,6m	Oppene Stärekoup
	1499		5,0m	Gasniwwel	Kalifornienniwwel
	1528		6,4m	Oppene Stärekoup
	1545		6,2m	Oppene Stärekoup
	1582		7,0m	Oppene Stärekoup

De M 34 ass en Oppene Stärekoup op enger Distanz vu 1.400 Liichtjoer.

Déi zwéin Nopeschstärekéip h an Chi Persei kënne schonns mam bloussen A als e niwwelege Fleck gesi ginn. Si sinn op enger Distanz vun 7.500 Liichtjoer.

De M 76, e plantereschen Niwwel, ass den Iwwerrescht vun engem Stär op enger Distanz vu 5.000 Liichtjoer.

Den Oppene Stärekoup Melotte 20 (α Persei-Grupp) ass déi opfällegst Usammlung vu Stären ëm den Haaptstär Mirfak. Ähnlech wéi d'Hyaden mécht déi Grupp ee Bewegungskoup (kuckt och Stärestroum) an ass en Deel vun enger OB-Associatioun.

Den NGC 1499 ass en Emissiounsniwwel, deem seng Form un den US-Staat Kalifornien erënnert. Hie gëtt dofir och “Kalifornienniwwel” genannt.

Meteorstréim

Am Perseus läit de Radiant vum Meteorstroum vun de Perseiden, dee säi Maximum ëm den 12. August all Joer erreecht.

Doriwwer eraus existéiert nach e schwaache Meteorstroum, d'September-Perseiden.

Kuckt och

Portal Astronomie

• Lëscht vu Stärebiller
• ABC vun de Stären
• Void

Um Spaweck

• (de) [1]

Commons: Perseus (constellation) – Biller, Videoen oder Audiodateien