Seyfertgalaxis
|
D'Seyfertgalaxië si Spiralgalaxien oder Irregulär Galaxien mat engem ganz helle Galaxiëkär. D'Spektre vun dëse Käre weise charakteristesch Emissiounlinnen déi net duerch d'Stären ugereegt ginn. Seyfertgalaxien sinn eng Ënneruerdnung vun den Aktiven Galaktesche Käre. D'Seyfertgalaxien goufen no dem Astronom Carl Keenan Seyfert genannt, dee sech an de Joren ëm 1940 ganz intensiv mat dëse Galaxien beschäftegt huet.
[änneren] Ausgesinn, Klassifizéierung an Typ 1 an Typ 2
Typesch fir Seyfertgalaxien sinn déi dacks ganz hell Kären an elektromagnetesch Spektren mat ganz hellen Spektrallinnen vun ënner anerem Waasserstoff, Helium, Stéckstoff a Sauerstoff. D'Stäerkteverhältnesser vun dëse Linnen ënnerscheeden sech däitlech vun deenen an HII-Regiounen, déi vu waarme Stären ugereegt ginn.
Dës Spektrallinne weisen dacks staark Dopplerverbreederungen, déi op Vitessen vum emittéierende Gas vu bis zu 10000 Kilometer je Sekond hiweisen. Unhand vun dëser Verbreederung goufe Seyfertgalaxien ufanks an zwee verschidden Typen klassifizéiert. Typ 2 hat nëmmen 'schmuel' Linnen vun bis zu ronn 1000 km/s Breet. Beim Typ 1 trieden zousätzlech 'breet' Linnekomponenten vun e puer Linnen vun bis iwwer 10000 km/s Breet op. Spéider goufen vum Donald Osterbrock och Tëschentypen wéi 1.5 an 1.9 definéiert, bei deenen breet Komponenten nëmmen bei e puer Linnen gesi goufen déi si bei Typ 1 opweise géifen. Et weist sech, datt verbuede Linnen mat manner Iwwergankswahrscheinlechkeet, déi nëmmen an dënnem Gas entstoe kënnen, am Spektrum awer ëmmer schmuel sinn. Breet Komponenten ginn nëmmen bei erlabte Linnen observéiert, déi wéinst hirer héijerer Iwwergankswahrscheinlechkeet och an dichtem Gas staark emittéiert ginn. An Seyfert 1-Galaxien ass also eng kompakt an dicht 'Broad Line Region' an eng ausgedeenten méi dënn 'Narrow Line Region' siichtbar, an Seyfert 2-Galaxien nëmmen déi lescht.
Ausserdeem weisen Seyfertgalaxien dacks staark Strahlung iwwer wäit Beräicher vum elektromagneteschem Spektrums, vum Radiowellen-, Mikrowellen-, Infrarout-, Ultraviolett- a Röntgenstrahlen bis zu Gammastrahlen. D'Intensitéit där vum Kär emittéierten Strahlung kann sech bannescht engem Joer siichtlech veränneren. Doraus erfollegt, datt den Duerchmiesser vun der emittéierenden Regioun manner wéi ee Liichtjoer bedroe muss.
[änneren] Energiequell
Als Energiequell vu Seyfertgalaxien gëtt haut allgemeng Matièreastréimung op e supermasseräicht schwaarzt Lach ugesinn. Dëst kann souguer dozou féieren, datt déi d'Galaxis duerch de Kär iwwerstrahlt gëtt. Et besteet en dauernden Iwwergang tëschent den liichtkräftegsten Seyfert-Galaxien an den nach extremeren Quasaren.
Déi afallend Matière setzt duerch Reiwung Energie fräi, wahrscheinlech an enger Akkretiounsscheif, déi dat zentralt schwaarzt Lach ëmgëtt. D'Akkretiounsscheif ass d'Quell vun engem groussen Deel där vun der Seyfertgalaxis emittéierten elektromagnetescher Strahlung, déi dann beim Optreffen op wäit baussescht leiend Matière sekundär Phenomenen wéi déi am siichtbare Liicht observéiert Emissiounslinnen ausléist.
[änneren] Vereenheetlecht Modeller
Vereenheetlecht Modeller erklären den Ënnerscheed tëschent Typ 1 an Typ 2 net duerch Uwiesenheet oder Feelen enger Broad Line Region. Si huelen un, datt dës ëmmer do ass, awer bei Seyfert 2-Galaxien an eiser Bléckriichtung duerch dicht interstellar Matière a Stëbs verdeckt ass. An Aklang mat dëser Virstellung kann bei e puer Seyfert 2-Galaxien déi breet Spektralkomponent an polariséiertem Liicht observéiert ginn. D'Polarisatioun weist un, datt eis dëst Liicht op Ëmweeër duerch Streeung vu waarme Gas oder Stëbs ëm de Kär erreecht huet. Dësen Effekt gouf fir d'éischt bei der Typ-2-Galaxis NGC 1068 entdeckt. Weider ënnerstëtzt ginn vereenheetlecht Modeller duerch d'Observatioun, datt Röntgenstrahlung vum Kär vun de Seyfertgalaxien an Objeten vum Typ 2 normalerweis méi staark Spuren vun Ofschwächung weist wéi an Objeten vum Typ 1.
| Commons: Seyfert galaxies – Biller, Videoen oder Audiodateien |
