Triangulum Australe (Stärebild)

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Date vum Stärebild Triangulum Australe
Lëtzebuergeschen Numm Südlecht Dräieck
Laténgeschen Numm Triangulum Australe
Laténgesche Genitiv Trianguli Australis
Laténgesch Ofkierzung TrA
Positioun südlechen Himmel
Rektaszensioun 14h 56m bis 17h 13m
Deklinatioun -60° 20’ bis -70° 25’
Fläch 110 Quadratgrad
Siichtbar op de Breedegraden 20° Nord bis 90° Süd
Observatiounszäitraum
fir Mëtteleuropa
net ze gesinn
Zuel vu Stäre mat
Gréisst < 3m
3
Hellste Stär,
Gréisst
α Trianguli Australis
(Atria),
1,91m
Meteorstréim -
Nopeschstärebiller
(vun Norden am
Auerzäresënn)
Norma
Circinus
Apus
Ara
Kaart vum Stärebildes Triangulum Australe

Dat Südlecht Dräieck, laténgesch Triangulum Australe ass e Stärebild vum Südhimmel.

Beschreiwung[änneren | Quelltext änneren]

D'Stärebild setzt sech aus dräi hell Stären zesummen. Et ass méi opfälleg wéi säi nërdlecht Géigestéck, d'Triangulum.

Duerch dat südlecht Dräieck zitt sech d'Band vun der Mëllechstrooss. Hei fënnt een den opfällegen Oppene Stärekoup NGC 6025.

Vu Mëtteleuropa aus, ass d'Stärebild netz e gesinn.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

D'Stärebild gouf fir d'éischt vun den holläneschen Séifuerer Pieter Dirkszoon Keyser an Frederik de Houtman an de Joren 1695–97 vermooss. De Johannes Bayer huet d'Stärebild iwwerholl an a sengem Himmelsatlas Uranometria am Joer 1603 agedroen. Schonn 1589 fënnt een d'Stärebild um Himmelsglobus vum Petrus Plancius. Do steet et awer op der Kopp, an eréischt am Joer 1698 fënnt een d'Stärebild richteg gedréit um Globus erëm. Beschriwwe gouf déi Konstellatioun schonn 1500 vum spueneschen Navigator Mestre João, an den italieneschen Entdecker Amerigo Vespucci huet dat Dräieck am Joer 1502 op senger Rees beschriwwen, genee wéi och den Andreas Corsali (1512) huet et beschriwwen.

Himmelsobjeten[änneren | Quelltext änneren]

Stären[änneren | Quelltext änneren]

B F Nimm o. aner Bezeechnungen m Lj Spektralklass
α Atria 1,91 416 K2 IIb-IIIa
β Betria 2,83 40 F2 III
γ Gatria 2,87 183 A1 V
δ 3,86 621 G5 II
ε 4,11 216 K0 III
ζ 4,90 39 F9 V
LP 5,10 626 Ap
κ 5,11 3000 G6 VII
HR 6125 5,19 670 K0 II/IIICN
ι 5,28 132 F4 IV
θ 5,50 328 G8 / K0 III
η 5,89

Den hellste Stär, α Trianguli Australis, ass 416 Liichtjoer vun eis ewech. De Stär liicht orange an huet d'Spektralklass K2. Hien huet déi néngfach Mass an déi 2.000fach Liichtkraaft vun eiser Sonn.
Den Numm „Atria“ ass eng Ofkierzung fir Alpha Trianguli Australe.

Den β Trianguli Australis, deen zweethellste Stär am südlechen Dräieck, gehéiert mat enger Distanz vu 40 Liichtjoer zu der enker Ëmgéigend vun eisr Sonn.

Verännerlech Stären[änneren | Quelltext änneren]

Stär m Period Typ
ι 5,89 kuerzperiodesch Verännerlechen
R 6,0 bis 6,8 3,4 Deeg Cepheid

Den ι Trianguli Australis läit 132 Liichtjoer vun eiser Sonn ewech. Et ass e verännerleche Stär vum Typ Gamma-Doradus.

Den R Trianguli Australis ass e pulsatiounsverännerleche Stär vum Typ Cepheiden. Seng Hellegkeet verännert sech regelméisseg iwwer en Zäitraum vun 3,4 Deeg.

NGC-Objeten[änneren | Quelltext änneren]

Messier (M) NGC divers m Typ Numm
5844 Planetareschen Niwwel
5979 Planetareschen Niwwel
6025 5,1 Oppene Stärekoup
6156 Galaxis
IC 4584 Galaxis
IC 4585 Galaxis
IC 4595 Galaxis

Den NGC 6025 ass en oppene Stärekoup op enger Distanz vun 2.700 Liichtjoer. Hien huet ronn 60 Stären, déi méi hell wéi déi 7. Gréissteklass sinn.

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Triangulum Australe – Biller, Videoen oder Audiodateien

Saturn 01.svg Portal Astronomie