(7968) Elst-Pizarro
 | |
| Eegenschafte vum Orbit | |
|---|---|
| Orbittyp |
Haaptasteroidenceinture Themis-Asteroiden |
| Bezuchspositioun | Equinoxe: J2000.0 |
| Grouss Hallefachs | 3,1597 AE |
| Exzentrizitéit | 0,1613 |
| Sideresch Ëmlafzäit | 5,62 a |
| Mëttel Bunnvitess | 16,75 km/s |
| Inklinatioun | 1,3870 Grad |
| Physikalesch Eegenschaften | |
| Duerchmiesser | 3,8 ± 0,6 km (Spitzer) |
| Mëttel Dicht | 1,3 g/cm3 |
| Rotatiounsperiod | 3,471 h |
| Absolut Hellegkeet | 15,6 |
| Entdeckung | |
| Entdecker |
M. R. S. Hawkins & S. J. Bus & E. Elst G. Pizarro |
| Entdeckungsdatum | 24. Juli 1979 & 14. Juli 1996 |
| Plaz | La Silla-Observatoire |
| Aner Bezeechnungen |
1996 N2, 133P/Elst-Pizarro 1979 OW7 |
Den Elst-Pizarro ass de Prototyp vun enger Koméite-Klass, deenen hiren Orbit ganz an der Haaptceinture läit an net vun engem Asteroid ënnerscheet ka ginn, deen awer och eng Koma oder − wéi den Elst-Pizarro – am Perihel souguer e Schwäif huet. Den Objet huet dofir och d'Duebelbezeechnung 133P/Elst-Pizarro an (7968) Elst-Pizarro.
Den Elst-Pizarro gouf 1979 entdeckt an ufanks als Asteroid 1979 OW7 genannt. Op Fotoen am Perihelion vun 1996 huet den Objet awer en däitleche Stëbsschwäif gewisen, sou datt den Elst-Pizarro an der Tëschenzäit nieft enger Asteroidennummer och als Koméit an der Grupp vun den Haaptceinturekoméiten rangéiert. Den Elst-Pizarro ass domat nieft dem (2060) Chiron, dem (4015) Wilson-Harrington, dem (60558) Echeclus an dem (118401) LINEAR ee vun nëmme fënnef Objeten (Stand: Mäerz 2007), déi souwuel als Koméit wéi och als Asteroid klasséiert sinn, woubäi den (3200) Phaethon méiglecherweis och an déi Grupp fällt.
Déi zäitlos Bunnelementer vum (7968) Elst-Pizarro si bal identesch mat deene vum méi groussen, wann ee vun der absolutter Hellegkeet vun 11,4 géigeniwwer 15,6 ausgeet, Asteroid (3615) Safronov.
