Enrico Lunghi

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Enrico Lunghi
Enrico Lunghi.jpg
Den Enrico Lunghi am Juli 2011 (Foto François Besch
Gebuer 18. November 1962
Nationalitéit Lëtzebuerg
Aktivitéit Schrëftsteller
Wikidata-logo-without-paddings.svg

Den Enrico Lunghi, gebuer den 18. November 1962 an der Stad Lëtzebuerg[1], ass e lëtzebuergesche Konschthistoriker an Auteur.

Vun 1996 bis 2008 war hien artisteschen Direkter vum Casino Luxembourg an och Kommissär oder Kokommissär vun de meeschten Ausstellungen, déi do organiséiert goufen. Hie war vum Januar 2009 bis Enn 2016[2] Direkter vum Mudam.

Ausserdeem ass hien Tresorier an der lëtzebuergesche Sektioun vun der Association internationale des critiques d'art (AICA) [3] a vun 2005 bis 2011 President vun der International association of curators of contemporary art (IKT) [4].

Den Enrico Lunghi schreift reegelméisseg eng Rubrik am Kulturissimo, der kultureller Bäilag vum Tageblatt, an huet ë. a. fënnef Romaner bei "Les Éditions de l'Officine" verëffentlecht.

Polemik no engem Interview op RTL Télé Lëtzebuerg[änneren | Quelltext änneren]

No engem Interview vun RTL Télé Lëtzebuerg an deem hien der Journalistin de Mikrofon ewechgedréckt hat, an der Polemik déi dono entstane war, huet den Enrico Lunghi seng Demissioun als Direkter vum Mudam eragereecht. Wéinst sengem Behuelen der Journalistin géigeniwwer krut hien dunn a senger Funktioun als Staatsbeamten eng Verwarnung, d.h. déi klengst méiglech Disziplinarstrof.[5][6] Zanter senger Demissioun als Museumsdirekter schafft den Enrico Lunghi am Service de coordination de la recherche et de l'innovation pédagogiques et technologiques (SCRIPT) vum Educatiounsministère.[5]

Publikatiounen (Auswiel)[änneren | Quelltext änneren]

  • Les dessous de la Vierge à L'enfant, Roman noir polychrome; zesumme mam Serge Basso de March; Éditions Phi, Dezember 2013
  • 2129 Chasse à l'homme de l'art; Les Éditions de l'Officine (2011)
  • Nous sommes heureux - Fable artistique en quatre saisons; Les Éditions de l'Officine (2009)
  • Morts au musée - Histoire d'art et de sang; Les Éditions de l'Officine (2008),
  • Le crépscule d'un rêve américain - Le long de la Route 66; Les Éditions de l'Officine (2007)

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Hansen, Josée, 2009. Traces de parcours. Lëtzebuerger Land, 2. Januar 2009, S. 22.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Referenzen an Notten[Quelltext änneren]

  1. http://www.servicedulivre.be/fiches/l/lunghi.htm
  2. "Demissioun vum Direkter Enrico Lunghi elo offiziell." rtl.lu, 07.11.2016, 15:17:58.
  3. AICA Lëtzebuerg
  4. ikt-board-history
  5. 5,0 5,1 rh, 2017. Personalien. Enrico Lunghi. d'Lëtzebuerger Land vum 6. Januar 2017, S. 4.
  6. Aner Konsequenze vum Virfall waren d'Pensionnéierung vum Alain Berwick, Generaldirekter vun RTL Télé Lëtzebuerg an RTL Radio Lëtzebuerg, an d'Emissioun Den Nol op de Kapp, ëm déi et goung, gouf ofgesat. Cf. d'L. Land vum 6. Januar 2017, S- 4.