Markollef
Ausgesinn
(Virugeleet vu(n) Garrulus glandarius)
| Markollef | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
E Markollef | |||||||||||||||||
| Aner Sproochen: | de: Eichelhäer fr: Geai des chênes | ||||||||||||||||
| Systematik | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Wëssenschaftlechen Numm | |||||||||||||||||
| Garrulus glandarius (L., 1758) | |||||||||||||||||
De Markollef (Garrulus glandarius) ass e Sangvull aus der Famill vun de Kuebevullen (Corvidae).
Alternativ, vereelzt oder lokal lëtzebuergesch Variante vum Numm sinn Markolla, Kola, Kolla(r), Kollak, Jäizert, Jäkert, Jak(ert), Ja(c)ko, Brachfrësser, Brachschësser, Gottesvergiess, Gottesverréider, Lëttsverréider oder Nissknackert.[1]
E lieft am xxx> ... vun Europa, ... Asien <xxx.
De Markollef zu Lëtzebuerg
[änneren | Quelltext änneren]Zu Lëtzebuerg ...
Literatur
[änneren | Quelltext änneren]Kuckt och
[änneren | Quelltext änneren]Um Spaweck
[änneren | Quelltext änneren]| Commons: Garrulus glandarius – Biller, Videoen oder Audiodateien |
Referenzen
[Quelltext änneren]- ↑ Henri Klees: Luxemburger Tiernamen (inbegriffen in der 2. Auflage die 'Luxemburger Vogelnamen' von Henri Rinnen. Luxemburg 1981 (=Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. XIV.), S.36.
