Kabesfrësser

Kabesfrësser
Kabespäipel

Kabesfrësser (Pieris brassicae) ♀

Systematik

Räich:	Déiereräich (Animalia)
Stamm:	Arthropoden (Arthoropda)
Klass:	Insekten (Insecta)
Uerdnung:	Päiperleken (Lepidoptera)
Famill:	Pieridae
Ënnerfamill:	Pierinae
Gattung:	Pieris

Wëssenschaftlechen Numm

Pieris brassicae
(Linnaeus, 1758)

De Kabesfrësser^[1]^[2] (Pieris brassicae), och alt Kabespäipel^[1] genannt, ass e Päiperlek (Dagfalter) aus der Famill vun de Pieridae.

Op Däitsch gëtt d'Aart Großer Kohlweißling genannt, op Franséisch Piéride du chou an op Englesch Large white.

De Kabesfrësser ass wäit verbreet a kënnt heefeg vir tëscht Nordafrika a Fennoskandinavien.

De Kabesfrësser ass nieft dem Klenge Kabespäiperlek (Pieris rapae) an dem Rapswäissleng (Pieris napi) eng vun den dräi Dagfalteraarten, déi net op der Lëscht vun den integral geschützten Aarten zu Lëtzebuerg steet^[3].

D'Imagines erreechen eng Spanwäit vun de Flilleke vu 60 Millimeter. D'Ecke vun de viischte Flilleke si schwaarz.

Pieris brassicae ♂
Pieris brassicae ♂ △
Pieris brassicae ♀
Pieris brassicae ♀ △

Tëscht Mee a Juni leet d'Weibche ronn 100 Eeër a Kludderen op der ënneschter Säit vun der Wiertsplanzen. No ronn zwou Woche kommen do gielzeg-gréng a schwaarz gefleckte Raupen eraus. Dës erniere sech virun allem vu Kabes (Brassica) an anere Kräizbléiegewächser (Brassicaceae), dohier den Numm vum Déier. D'Raup gëtt Kabesmued, -raup oder -schësser genannt. Wa se no 3 bis 4 Wochen eng Längt vu bis zu 40 Millimeter erreecht hunn, verpoppe se sech. D'Hierschtgeneratioun iwwerwantert als Popp.

Literatur

Tom Tolman, Richard Lewington: Die Tagfalter Europas und Nordwestafrikas, Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co, Stuttgart 1998, ISBN 3-440-07573-7
Hans-Josef Weidemann: Tagfalter: beobachten, bestimmen, Naturbuch-Verlag Augsburg 1995, ISBN 3-89440-115-X

Kuckt och

Um Spaweck

Commons: Pieris brassicae – Biller, Videoen oder Audiodateien

Wikispecies: Kabesfrësser – Datebank fir Liewewiesen

Lepiforum e. V. Taxonomie a Fotoen

Referenzen

1 2 Klees, Henri, 1981. Luxemburger Tiernamen. Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. XIV. 131 S., Pierre Linden, Lëtzebuerg.
↑ Mestdagh X., L'Hoste L. & Titeux N. (editors) 2024. - Butterflies in Luxembourg: distribution, trends and conservation. Ferrantia 90, Musée national d'histoire naturelle, Luxembourg, 287 p. PDF (en)
↑ Laut Artikel 1 vum Règlement grand-ducal du 9 janvier 2009 concernant la protection intégrale et partielle de certaines espèces animales de la faune sauvage sinn all d'Dagfalteren („Papilionoidea s.l. spp.“) bis op de Kabesfrësser (Pieris brassicae), de Klenge Kabespäiperlek (Pieris rapae) an de Rapswäissleng (Pieris napi) integral geschützt („intégralement protégées“).

[Klees-1] 1 2 Klees, Henri, 1981. Luxemburger Tiernamen. Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. XIV. 131 S., Pierre Linden, Lëtzebuerg.

[2] Mestdagh X., L'Hoste L. & Titeux N. (editors) 2024. - Butterflies in Luxembourg: distribution, trends and conservation. Ferrantia 90, Musée national d'histoire naturelle, Luxembourg, 287 p. PDF (en)

[3] Laut Artikel 1 vum Règlement grand-ducal du 9 janvier 2009 concernant la protection intégrale et partielle de certaines espèces animales de la faune sauvage sinn all d'Dagfalteren („Papilionoidea s.l. spp.“) bis op de Kabesfrësser (Pieris brassicae), de Klenge Kabespäiperlek (Pieris rapae) an de Rapswäissleng (Pieris napi) integral geschützt („intégralement protégées“).

[1]

[2]

[3]