Leck mich im Arsch

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen

Leck mich im Arsch ass e sechsstëmmege Kanon, dee 1782 vum Wolfgang Amadeus Mozart komponéiert gouf.

Dat Wierk gouf zu Liefzäite vum Komponist net publizéiert. Seng Witfra Constanze Mozart huet et dem Leipzeger Musekverlag Breitkopf & Härtel zur Publikatioun iwwerlooss. Do gouf allerdéngs déi éischt Zeil vum Text op „Lasst froh uns sein” ofgeännert.

De Kanon dréit d'Köchelverzeechness-Nummer 231. Vun der drëtter Oplo un dréit en do d'Nummer 382c a gouf sou an enger Grupp mat méi Kanonen an e puer Geleeënheetswierker, dorënner och „Leck mir den Arsch fein recht schön sauber” KV 382d, zesummegefaasst.

Den Text[änneren | Quelltext änneren]

Leck mich im Arsch!
Lasst uns froh sein!
Murren ist vergebens!
Knurren, Brummen ist vergebens,
ist das wahre Kreuz des Lebens.
Drum lasst uns froh und fröhlich sein!
Leck mich im Arsch!
Dem Soldaten sein Marsch.
Dem Bäcker sein Brot,
Dem Henker der Tod.
ist des Kreuzes Sinn vergebens,
Freut Euch trotzdem Eures Lebens!

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]