Sonny Rollins
| Sonny Rollins | |
|---|---|
|
| |
| Gebuertsnumm | Walter Theodore Rollins |
| Gebuer |
7. September 1930 Harlem |
| Gestuerwen | 25. Mee 2026 |
| Nationalitéit | USA |
| Aktivitéit | Komponist, Bandleader, Dirigent, Jazzsaxophonist, Saxophonist, Jazzmuseker, Museker |
| Member vun | American Academy of Arts and Sciences |
| Auszeechnungen | Grammy Lifetime Achievement Award, Kennedy-Präis, Guggenheim-Stipendium, National Medal of Arts, Polar Music Prize |
| Websäit | https://sonnyrollins.com |
|
| |
De Walter Theodore ("Sonny") Rollins, gebuer de 7. September 1930 zu New York City, a gestuerwen de 25. Mee 2026 zu Woodstock, am Bundesstaat New York[1][2], war en US-amerikaneschen Tenor-Saxophonist a Komponist am Stil vum Modern Jazz.
De Rollins war ee vun de leschte prominente Museker vun der Bebop-Generatioun; hien huet zanter de spéiden 1940er Joren iwwer 60 Albumen ënner sengem Numm publizéiert.[2] Hie war ee vun den aflossräichsten Jazz-Saxophonisten. Besonnesch seng innovativ Improvisatiounen, an deenen en eege musikalesch Iddien agebaut huet, ware bemierkenswäert.
Dräi vu senge Kompositiounen zielen haut zu den Jazz-Standards: Airegin, Doxy an Oleo. Hien huet ë. a. mam Miles Davis, Thelonious Monk an John Coltrane zesumme gespillt.
Discographie (Auswiel)
[änneren | Quelltext änneren]- Thelonious Monk: MONK (Prestige, ed. 1956)
- Thelonious Monk/Sonny Rollins (Prestige, ed. 1956)
- Moving Out 1954 (Debütalbum als Leiter)
- Sonny Rollins Plus 4; Prestige/OJC 1956
- Tenor Madness; Prestige/OJC 1956 (im Duett mam John Coltrane)
- Saxophone Colossus; Prestige/OJC 1956 (mam Tommy Flanagan, Max Roach, Doug Watkins)
- Tour de Force; Prestige/OJC 1956
- Way Out West; Contemporary/OJC 1957
- Sonny Side Up, Verve 1957 (mam Dizzy Gillespie an Sonny Stitt)
- The Sound of Sonny; Riverside/OJC 1957
- Newk’s Time; Blue Note 1957
- A Night at the Village Vanguar; 2 CDs, Blue Note 1957
- Freedom Suite; Riverside/OJC 1958
- Sonny Rollins and the Contemporary Leader; Contemporary 1958
- The Bridge; Bluebird/RCA 1962 (mam Jim Hall, Ben Riley, Bob Cranshaw)
- Our Man in Jazz; Bluebird/RCA 1962 (mam Billy Higgins, Don Cherry, Bob Cranshaw)
- Sonny Meets Hawk!; RCA 1963 (mam Coleman Hawkins a Paul Bley)
- Now’s the Time; RCA 1964 (mam Thad Jones, Herbie Hancock, Bob Cranshaw, Roy McCurdy)
- Alfie; Impulse! 1966
- East Broadway Rundown; Impulse! 1966
- Horn Culture; Milestone 1973
- Don’t Stop the Carnival; Milestone 1978
- The Solo Album; Milestone 1985
- Sunny Days, Starry Nights 1984
- G Man; Milestone 1987
- Global Warming Milestone 1998
- This Is What I Do; Milestone 2000
- Without a Song: The 9/11 Concert; Milestone 2005
- Sonny Please; Doxy Records 2006
- Road Shows: Vol. 1 (Live); Emarcy / Pgd 2008
- Road Shows: Vol. 2 (Live); Emarcy / Pgd 2011 mam Roy Haynes, Roy Hargrove, Jim Hall, Christian McBride an Ornette Coleman
- Road Shows, Vol. 4 – Holding the Stage (Sony Music, 2016)
- Rollins in Holland: The 1967 Studio & Live Recordings (Resonance, ed. 2020)
Literatur
[änneren | Quelltext änneren]- John Abbott (Foto), Bob Blumenthal (Text): Saxophone Colossus. A Portrait of Sonny Rollins. Abrams, New York 2010, ISBN 978-0-8109-9615-1.
- Peter Niklas Wilson: Sonny Rollins – Sein Leben. Seine Musik. Seine Schallplatten. Oreos Verlag, Waakirchen 1991, ISBN 3-923657-33-1.
- Richard Palmer: Sonny Rollins. The Cutting Edge. Continuum Books, New York 2004, ISBN 978-0-8264-6916-8.
- Christian Broecking: Sonny Rollins – Improvisation und Protest. Creative People Books, Broecking Verlag Berlin 2010, ISBN 978-3-938763-29-2.
- Eric Nisenson: Open Sky, Sonny Rollins and his World of Improvisation. New York: St. Martin’s Press, 2000.
- Aidan Levy: Saxophone Colossus: The Life and Music of Sonny Rollins Hachette, 2022
Um Spaweck
[änneren | Quelltext änneren]| Commons: Sonny Rollins – Biller, Videoen oder Audiodateien |
Referenzen
[Quelltext änneren]- ↑ Chris Morris: "Sonny Rollins, Jazz’s ‘Saxophone Colossus,’ Dies at 95." Variety, 26.05.2026.
- 1 2 Toby Mann: "Jazz legend Sonny Rollins dies aged 95." BBC News, 26.05.2026.
