Stadhaus Esch-Uelzecht

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
D'Escher Stadhaus (2013)
Giewelrelief mat Wopen, Schmelz- a Grouwenaarbechter

D'Stadhaus vun Esch-Uelzecht ass de Sëtz vun der Gemengeverwaltung vun Esch-Uelzecht. Et ass en administratiivt Gebai am neo-klassesche Stil, dat 1935-1937 op der Moartplaz (haut Stadhausplaz/Place de l'Hôtel de ville), am Quartier Al Esch, no Pläng vum Stadarchitekt Isidore Engler gebaut gouf.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

Et koum op d'Plaz vum éischte Stadhaus, dat 1865 vum Antoine Hartmann baue geloss gi war, mä schonn zënter 1899 net méi als sollecht benotzt gi war, well et ze kleng gi war, an d'Stadverwaltung an en neit Gebai an d'Uelzechtstrooss geplënnert war (do wou haut de Centre Mercure ass). Dono waren nach d'Gendarmerie, d'Vikariat a Primärschoulsklassen am ale Gemengegebai, déi no an no a Gebaier geplënnert sinn, déi speziell dofir gebaut goufen. 1932 gouf et ofgerappt. Fir dat neit Stadhaus ze bauen, hunn nach e puer aner Haiser missen opkaf ginn, fir och ofgebrach ze ginn a sou genuch Plaz fir den Neibau ze hunn.[1]

1935 hunn d'Aarbechten ugefaangen. De Réibau ass aus Bëtong, a gouf vun der Firma Bauler & Cie ausgefouert. D'Hasteng vun der Fassad sinn aus de Steebréch vu Gilsdref, Iernzen an aus dem Ellergronn zu Esch; d'Daachleeën aus de Leekolle vun Uewermaarteleng an Aasselbur, an d'faarweg Fënsteren aus dem Atelier Linster vu Munneref.

Dat neit Gebai gouf de 15. August 1937 feierlech a Betrib geholl.

Skulpturen[änneren | Quelltext änneren]

Um Giewelrelief ass den Escher Wopen, dee vu jee engem Bierg- an engem Schmelzaarbechter flankéiert ass, mat hannendrunn der Silhouette vun der Stad a vun de Schmelzen. Ënnendrënner steet d'Zitat aus dem Feierwon: Mir wölle bleiwe wat mer sin. Laanscht d'viischt Fassad, tëscht de Fënstere vum 1. an 2. Stack si skulptéiert Reliefer, déi verschidde Beruffer an Aktivitéiten weisen: Bauaarbechter (Schräiner, Steemetzer), Fleeg vu Kanner an ale Leit, Elektriker, Konschtberuffer (Moler, Museker, Architekt, Sculpteur), Léierin, Schmadd a Stolaarbechter, Sportler, Enseignant (resp. Student). Laanscht d'Säit, zur Groussgaass hin, sinn der nach eng Kéier dräi, mat enger Baurekoppel, Grouwenaarbechter a Gäertner.

D'Sculpteure waren d'Bridder Hary, den Albert Kratzenberg, de Wenzel Profant an den Aurelio Sabbatini.[1]

Galerie vun de Relief-Skulpturen

Laanscht d'Säit vun der Groussgaass

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

Ville d'Esch-sur-Alzette - inauguration de l'Hôtel de Ville, 15 août 1937. (Broschür).

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Stadhaus Esch-Uelzecht – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. 1,0 1,1 Joseph Flies: Das Andere Esch, Luxembourg: Imprimerie Saint-Paul, 1979, S.731- 736.