Thermodynamik

Vu Wikipedia, der fräier Enzyklopedie.

Wiesselen op: Navigatioun, Sich

D'Thermodynamik (v. griich.: therme - "Wäermt"; dynamis - "Kraaft") ass en Deelgebitt vun der Physik, dat d'physikalesch Eegeschafte vu makroskopesche Systemer vu Materialien an Energie an deenen hir Zoustänn, Zoustandsännerungen a géigesäiteg Beaflossung ënnersicht.

An der Thermodynamik ginn Ännerungen vun Zoustänn mat Zoustandsgréisste beschriwwen. Dobäi ginn extensiv (ofhängeg vun der Quantitéit vun Deelecher, z.B. Enthalpie H, Volume V, Entropie S oder Bannenzeg Energie U) an intensiv (onofhängeg vun der Quantitéit vun Deelecher, z.B. spezifesche Volumen a molare Volumen v, Drock p oder Temperatur T) Zoustandsgréissten definéiert.

Fir Stoffer ze beschreiwe ginn an der Thermodynamik Stoffmodeller définéiert. Déi kënnen op reale Miessunge baséieren (z.B. Damptabell fir Waasser) oder op vereinfachten Unnahmen (z.B. ideale Gas, ideal Flëssegkeet, ideal Léisung)


[änneren] Grondbezéiung

D'Grondbezéiung vun der Thermodynamik (Gibbs-Fundamentalbezéeiung) beschreift d'Zesummenhäng am Gläichgewiicht tëschent verschiddenen Zoustandsgréissten. Si ass fundamental e kompletten Differenzial vun der bannenzegter Energie.

\mathrm{d}U = \left( \frac{\partial U}{\partial S} \right)_{V,n} \mathrm{d}S + \left( \frac{\partial U}{\partial V} \right)_{S,n} \mathrm{d}V + \sum_{\rm i=1}^{\rm k} \left( \frac{\partial U}{\partial n_{\rm i}} \right)_{V,S,n_{\rm j \not= i}} \mathrm{d}n_{\rm i}

Mat den Definitioune fir Temperatur, Drock an d'chemescht Potenzial:

\mathrm{d}U = T\, \mathrm{d}S - p\, \mathrm{d}V + \sum_{\rm i=1}^{\rm k}\mu_{\rm i}\, \mathrm{d}n_{\rm i}\!
[änneren] Definitiounen

Mat der Définitoun vun der Enthalpie H:


 H = U + p \cdot V

kann d'Gibbs Fundamentalbezéiung och ëmgeschriwwe ginn:

\mathrm{d}H = T\, \mathrm{d}S + V\, \mathrm{d}p + \sum_{\rm i=1}^{\rm k}\mu_{\rm i}\, \mathrm{d}n_{\rm i} \!

An dëser Gleichung stëcht d'Définitioun vum Volume:

[änneren] Haaptsätz

An der Thermodynamik gëtt et véier Haaptsätz:

[änneren] Nullten Haaptsaz

Wann e System A mat engem System B am Gläichgewiicht ass, an de System B mat engem drëtte System C am Gläichgewiicht ass, dann sinn och de System A an C am Gläichgewiicht. Dësen Haaptsaatz gëllt souwuel fir d'thermescht (Temperatur) Gläichgewiicht, fir d'meechanescht (Drock) Gläichgewiicht wei fir d'chemescht (chemescht Potenzial) Gläichgewiicht.

[änneren] Éischten Haaptsaz

Energie ass eng Erhalungsgréisst. D'bannenzeg Energie vun engem System verännert sech nëmme wann Hëtzt Q oder Aarbecht W iwwer d'Grenzen vum System transferéiert ginn:

\mathrm{d}U = \mathrm{d}Q + \mathrm{d}W\!

Fir e stationäre Fléissprozess gëtt dës Gläichung meeschtens op d'Enthalpie bezunn:

\mathrm{d}\dot{H} = \mathrm{d}\dot{Q} + \mathrm{d}P + \mathrm{d}\dot{E}_{\rm a}\!

[änneren] Zweeten Haaptsaz

D'Entropie vun engem System verännert sech duerch Entropie-Produktioun am System an duerch Hëtztiwwergang. Duerch net-Réversibilitéite gëtt am System Entropie produzéiert. Dësen Terme ass ëmmer mei grouss oder gläich null (fir de Grenzfall vun engem réversible System gëtt keng Entropie produzéiert). Duerch Hëtztiwwergang kann de System Entropie derbäi kréien oder e kann der ewechgeholl kréien, oofhängeg op Wäermt an de System eran- oder erausfléisst.

\mathrm{d}S = \mathrm{d}S^{\rm irr} + \sum\frac{\mathrm{d}{Q}_{\rm i}}{T_{\rm m,i}} \!

[änneren] Drëtten Haaptsaz

Entropie ass eng absolut Gréisst. Den Nullpunkt vun der Entropie (s = 0) ass fir de perfekte Kristall définéiert, daat heescht bei der minimal méiglecher Temperatur: T=0~{\rm K}

[änneren] Zoustandsgläichungen

Zoustandsgläichunge si Gläichungen, déi den Zusemmenhang tëschent thermodynameschen Zoustänn uginn. Dës Gläichunge stellen ni e realt Verhaalen vu Stoffer duer, mee baséieren ëmmer op vereinfachten Unnahmen. Déi einfachst a bescht bekannten Zoustandsgläichung as d'idealt Gasgesetz:

p \cdot V=n \cdot R \cdot T

R ass eng universell Konstant an ass de Produit vun der Boltzmann Konstant kB an der Avogadro Zuel NA:

R=8,314 472(15) \frac{\rm J}{\rm mol \cdot K}

D'idealt Gasgesetz baséiert op der Unnahm, dass d'Moleküle keen Eegevolumen hunn, an dass tëschent hinne keng Wiesselwierkunge bestinn. Duerfir gëllt d'idealt Gasgesetz strikt fir verschwannend Dichten (ρ = 0) an kann dofir fir kleng Dichte gutt ugewendt ginn.

Eng Verbesserung vum ideale Gasgesetz ass d'Virialgläichung. Si ass eng Taylor Entwécklung vum ideale Gasgesetz am Beräich n = 0 (resp. ρ = 0):

 \frac{p v}{R T}=1 + \frac{B(T)}{v} + \frac{C(T)}{v^2} + \ldots

woubäi B(T) als zweete Virialkoeffizient an C(T) als drëtte Virialkoeffizient bezeechent ginn.

Weider Zoustandsgläichunge sinn an de leschte Joerzéngten aus verschiddene Methoden entstanen. Eng Method déi an de leschte Jore verstärkt agesaat gëtt ass d'Stéierungstheorie. Déi bekannsten Zoustandsgläichung déi doraus entstanen ass, ass d'Van der Waals Gläichung:

\left( p + \frac{a}{v_m}\right)\left(v - b \right) = RT

woubäi a als Kohäsiounsdrock an b als Kovolume bezeechent ginn.

[änneren] Molekular Thermodynamik

[änneren] Wichteg Persounen

[änneren] Um Spaweck

Perséinlech Tools