Diglossie

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen

De Begrëff Diglossie (griichesch διγλωσσία, diglossía, „zwou Sproochen“) bezeechent an der Soziolinguistik eng Situatioun, wou eng Sproochcommunautéit zwou Sproochen, déi enk mat enee Famill sinn, jee no Situatioun, ofwiesselnd gebraucht. Den Charles A. Ferguson, deen de Begrëff definéiert huet, deelt dobäi déi 2 Sproochen an en niddreg ("L" fir "low") an eng héich ("H" fir "high") Variant an. D'L-Variant géif dobäi am Alldaagsgespréich, an der Famill, virun allem mëndlech, gebraucht ginn, während d'H-Variant a bestëmmten, méi formelle Situatiounen, wéi der Literatur, Zeremonien, Schoulbildung, asw. gebraucht gëtt.[1]

D'H-Variant kann eng eeler Form vun der Sprooch sinn (wéi d'Latäin am fréie Mëttelalter), oder en Dialekt (z. B. am Norwegeschen d' Bokmål par Rapport zum Nynorsk, oder am Chinesesche mam Mandarin als offiziell standardiséiert Schrëftsprooch,al, an deen sëllechen Topolekten/Dialekten, déi am Alldag geschwat ginn.

Um Spaweck

Wiktionnaire: Diglossie – Definitioun, Synonymer an Iwwersetzungen

Referenzen

  1. Ferguson, Charles A. (1959): "Diglossia". In: Word 15, S.325–340