Pont d'Oye

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
D'Schlass vu Pont d'Oye.

De Pont d'Oye ass e Lieu-dit, deen zur Gemeng Habay (belsch Provënz Lëtzebuerg) gehéiert. Hie läit um Bord vun der Forêt d'Anlier (Ansler Bësch oder och Habicher Wald) an um Uwänner vun der Rulles, déi do zwéi Weiere fiddert. Den Ursprong vum Pont d'Oye geet op eng Schmëdd vum Ufank vum 17. Joerhonnert zréck, déi do bei der Rulles Stoung.

De Pont d'Oye ass bekannt fir säi Schlass (dat, wat elo do steet, geet gréisstendeels op d'19. Jh. zréck), a fir déi tragesch-romantesch Geschicht vun der Marquise du Pont d'Oye (18. Jh.).

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Pont d'Oye – Biller, Videoen oder Audiodateien

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Léon Wocquier, La dernière marquise du Pont d'Oye, Arlon, Editions Fasbender, 1948.
  • Pierre Nothomb, La Dame du Pont d'Oye (Roman), Arlon, Editions du Sorbier, 1935.
  • Camille Joset, La Vie amoureuse de Louise de Lambertye, Marquise du Pont d'Oye, Courtrai, Les Editions Jos.Vermaut, 1944.
  • Edouard Marc Kayser, La petite cour littéraire de la marquise du Pont d'Oye - Un aspect méconnu de la vie culturelle dans le Duché de Luxembourg au Siècle des Lumières; in: Revue luxembourgeoise de littérature générale et comparée, année 1992; Luxembourg, 1992; pp. 67–77.
  • Edouard Marc Kayser: Grandeur et décadence du Pont d'Oye (XVIIe er XVIIIe siècles) - Note d'histoire socio-économique et littéraire; in: Ré-Création 7; Dikrech, APESS-Verlag, 1991; Ss. 107-132.
  • Jacques Herbet (Scenario) & Palix (Biller), La Marquise du Pont d'Oye - La légende de Louise de Lambertye ; Neufchâteau (Weyrich Édition), 2010; 52 Säiten; ISBN 978-2-87489-101-4