See

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Fuusseschwanz
Eng Seemaschinn

Eng See ass en Handwierksgeschir, mat deem ee verschidde Materialie wéi Holz, Steng, Metall, asw. a Stécker schneide kann.

Seeë gi bei ville Beruffer gebraucht, vum Schräiner bis hin zum Chirurg.

Eng See besteet aus engem meeschtens metallene Blat, op deem a gläichméissegem Ofstand "Zänn", d. h. Kräck, ubruecht sinn. Duerch d'Beweege vum Blat an e liichten Drock krazen déi Zänn kleng Spéin aus dem Material, an duerch hir Zuel entsteet sou en Aschnëtt, eng Spléck, an, wann ee virufiert, en Duerchschnëtt vum Material.

D'Materialeegenschafte vum Seeblat an d'Form vun den Zänn sinn ofgestëmmt op d'Material, dat duerchzeseeën ass.

Bei Seemaschinne komme meeschtens entweder Bandseeën (bei deenen d'Zänn un engem metallene Band sinn, dat ugedriwwe gëtt oder Kreesseeën (hei sinn d'Zänn um Bord vun enger metallener Scheif) zum Asaz.

D'Seeën ënnerscheet sech vum Schneiden an Ofpëtzen doduerch, datt beim Schneide kee Material (Spéin, "Seemiel") zergrimmelt gëtt, a beim Pëtzen d'Material duerch Drock verformt gëtt.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

Steenzäitlech Seeën

An der griichescher Mythologie gëllt de Perdix, den Neveu vum Daidalos, als Erfinder vun der See.

Seeënarteg wierkend Feiersteng sinn an Europa schong zanter dem Mesolithikum a Gebrauch. D'See aus Metall ass an Egypten entstanen. Dat réimescht Handwierk huet vill Zorte vu Seeë geschaf, déi bis zum 14. Joerhonnert bal net verännert goufen. Wéi d'See aus Stol am 15. Joerhonnert opkoum, gouf se vun Holzfälleren als Ersatz fir d'Aaxt geholl. Haut gëtt et nieft einfachen Handseeën, wéi se sech deelweis aus den historesche Seeën weiderentwéckelt hunn, och nieft motoresch ugedriwwene stationäre Seemaschinen vill Arte vun handgeféierte motorbedriwwene Seemaschine fir eng grouss Zuel vu speziellen Uwendungsfäll.

Symbolik[änneren | Quelltext änneren]

Den Apostel Simon mat sengem Attribut

An der chrëschtlecher Ikonographie ass d'See d'Attribut vum Jousef, an, als Märtyrerinstrument, vum Jesaja a vum Apostel Simon.[1] D'See ass och d'Symbol fir déi personifizéiert Melancholie.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Seeën – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[änneren | Quelltext änneren]

  1. Hall, J. (2000). Hall's Iconografisch Handboek. Leiden: Primavera Pers. ISBN 9074310052