Spuenesch Orthographie

Déi Spuenesch Orthographie baséiert sech op en Alphabet aus 26 Buschtawen vun A - Z an dräi speziell Buschtawen.

Vokaler

Am Spuenesche ginn et phonetesch gesinn nëmme 5 Vokaler: /i/ /u/ /e/ /o/ /a/

Diphtonger

Diphtong heescht wann zwéi Vokaler eng Silb bilden.

• Hallef-Vokal: e staark betountene Vokal (a, e, o) mat engem schwaach betountenem atoneschem Vokal (i, u); z. B.: aire (Loft); reina (Kinnigin), deuda (Schold).
• Hallef-Konsonant: e schwaach betountenen atonesche Vokal (i, u) mat engem staark betountenem Vokal (a, e, o); z. B. piano (Piano), fiel (tréi), antiguo (antik).
• e schwaach betountenen atonesche Vokal (i, u) mat engem anerem schwaach betounten toneschem Vokal; z. B. ruido (Kaméidi).

Triphtonger

Triphtong heescht wann dräi Vokaler eng Silb bilden. Si bestinn aus engem Hallef-Konsonant (i/y, u) + e staark betounten tonesche Vokal + engem Hallef-Vokal (i, u); z. B. limpiais (dir botzt).

Konsonanten

Am Spuenesche gëtt et just eng eenzeg richteg Verdueblung vu Konsonanten, an zwar den rr. Al di aner Wierder wou zwéi Konsonante virkommen, bestinn aus zwou Silben (z. B.: ac-ción).

D'Buschtawekombinatiounen ch an ll gëllen am spueneschen als charakteristesche Laut a ginn dohier, genee ewéi den ñ, als eegestänneg Buschtawen am Alphabet matgefouert.

Grondregele vun der Orthographie

Bis op e puer Ausnahme gëtt d'Spuenescht geschriwwe wéi et ausgeschwaat gëtt.

• b a v ginn d'selwecht ausgeschwaat
• g a j ginn virum 'e' an 'i' d'selwecht ausgeschwaat
• den h gëtt guer net ausgeschwaat
• den ll an den y ginn och bal d'selwecht ausgeschwaat

No engem Punkt, um Ufank vun engem Saz, Eegennimm an offiziell Nimm gi grouss geschriwwen, soss gëtt meeschtens alles kleng geschriwwen.

Ausrufezeechen a Fragezeechen ginn am Ufank vun der Fro oder dem Ausrufsaz och nach den ëmgedréintenen Wee gesat:

¡Hola! oder ¿Cómo estás?

Demno mat watfirenem Vokal de Laut zesummekënnt, gëtt et anescht geschriwwen:

• den th - Laut gëtt virun -a, -o, -u mat z geschriwwen a virun -e, -i mat c (cero, zumo)
• de k - Laut kënnt, ausser a Friemwierder, guer net am Spueneschen vir. Et gëtt virun -a, -o, -u mat c geschriwwen a virun -e, -i mat qu (casa, queso)
• en i deen net betount gëtt, gëtt ëmmer zu engem y (caigo, cayó)