Tilde

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Tilde
à ã
Ĩ ĩ
Ñ ñ
Õ õ
Ũ ũ

Tilde ass den Numm vum diakriteschen Zeechen ~. D'Tilde steet meeschtens iwwer (méi seelen ënner) engem Buschtaf; an den Naturwëssenschaften ass se en eegestännegt Symbol. Den Numm kënnt aus dem Latäin titilus (Tableau, Schrëft uewendriwwer).

Bei Sproochen[änneren | Quelltext änneren]

An der portugisescher Schreifweis gëtt d'Tilde iwwer de Vokaler 'a' an 'o' gebraucht, fir unzeweisen, datt déi nasaléiert (duerch d'Nues) ausgeschwat ginn (/ã/ an /õ/). Am internationale phoneteschen Alphabet huet se déiselwecht Funktioun.

Am Spuenesche steet d'Tilde iwwer dem /N/, fir unzeweisen, datt deen wéi [ɲ] ausgeschwat gëtt (wéi an "España"). Och aner Sproochen, wéi Baskesch, Bretonesch, Estesch oder Vietnameesesch gebrauchen d'Tilde.

Naturwëssenschaften[änneren | Quelltext änneren]

An den Naturwëssenschaften gëtt mat der Tilde ausgedréckt, datt zwou Saachen an engem gläiche Verhältnes zuenee stinn (proportional sinn); z. B. fir unzeginn, datt eng ofgeluechten Distanz s proportional zu der ofgeluechtener Zäit t ass, kann ee schreiwen: s ~ t.

Zwee iwwerenee geschriwwen Tilden drécken aus, datt eppes ongeféier eppes anerem entsprécht: z. B. π ≈ 3,14169.