Zéif

Zéiwe vum rietse Fouss

Zéiwe sinn, an der Anatomie vun den Déieren, en Deel vum Fouss, déi vum Fousss ofstinn a sech onofhängeg beweege loossen.

D'Zéiwe si meeschtens op der viischter Säit vum Fouss, mee et ginn och Déieren, bei deenen sech d'Zéiwe säitlech oder um hënnschten Deel dervu sinn. Sou sëtzt z.B. beim Hond oder bei ville Vijelaarten d'Zéif hannen um Fouss, beim Bier z.B. sëtze se säitlech dervunner.

Funktioun

Beim Mënsch spillen d'Zéiwen eng wichteg Roll beim Goen, speziell awer beim Lafen. Si hëllefen, d'Gläichgewiicht ze halen. Bei Déiere kommen aner Fonctiounen derbäi:

• Bei Päerd zum Beispill huet déi mëttels Zéif kompett d'Roll vum Fouss iwwerholl, d'Päerd lafen op hirer mëttelser Zéif.
• Bei aneren Déieren, wéi den Afen, ginn d'Zéiwe gebraucht fir ze gräifen. D'déck Zéif bei Afen huet déiselwecht Fonctioun wéi de mënschlechen Daum.
• Kaweechelcher gebrauchen hir Zéiwe mat schaarfen Neel fir ze klammen, andeems se sech mat den Neel an der Schuel vun engem Bam festkrallen.

Zéiwe beim Mënsch

De Mënsch huet fënnef Zéiwen un all Fouss. Déi bannenzeg Zéif gëtt "déck Zéif" (hallux) genannt, déi baussenzeg "kleng Zéif" (digitus minimus). Déi aner dräi hu kee speziellen Numm. Se gi vu bannen no baussen an "zweet", "drëtt" (och: "mëttelst") a "véiert Zéif" duerchnummeréiert ( I, II, III, IV a V). De Mënsch huet 14 Zéiweschanken an all Fouss; déi déck Zéif huet der zwou, déi aner Zéiwen hunn der dräi.

Op all Zéif ass en Zéiwennol (unguis).

Ausdréck

• Den Herrgott mat der décker Zéif halen - Et geet engem aussergewéinlech gutt.

Um Spaweck

Commons: Zéiwen – Biller, Videoen oder Audiodateien