Spidol

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Medistub.svg Dëse Medezinsartikel ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Thema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir Hëllef braucht beim Schreiwen, da luusst bis an d'FAQ eran.
Berliner Charité
Operatiounssall
Spidolszëmmer

E Spidol ass eng medezinesch Ariichtung, wou Patienten, déi u Kränkten oder Traumatisme leiden déi ze komplex si fir doheem oder an enger Dokteschpraxis traitéiert ze ginn, en Traitement an eng Fleeg kréien duerch spezialiséiert Personal an Equipement. Och d'Gebuertshëllef an d'Stierfbegleedung gehéieren zun den Aufgabe vun engem Spidol.

E militärescht Spidol gëtt Lazarett genannt.

Avantagen an Desavantagen[änneren | Quelltext änneren]

An deene meeschten entwéckelte Länner huet e Spidol folgend Avantagen:

  • gutt Hygieneskonditiounen duerch e forméiert Botzpersonal,
  • eng Opsiicht 24 Stonnen op 24 a 7 Deeg op 7 duerch medezinescht oder paramedezinescht Personal (Infirmieren etc.),
  • Kompetenze beim Wëssen (spezialiséiert Dokteren) a beim Material (technesch Apparater) fir Analysen an Traitementer, notamment Operatiounen.

Op där anerer Säit besteet wéinst de ville Kränkten op engstem Raum an dem konzentréierten Asaz vun Antibiotika de Risiko sech mat engem multiresisten Erreeger z'infizéieren.

Servicer[änneren | Quelltext änneren]

Spideeler zu Lëtzebuerg[änneren | Quelltext änneren]

Ettelbrécker Neuro-Psychiatrie (CHNP)
Wolzer Spidol (CHDN)

Generell Spideeler[änneren | Quelltext änneren]

Spezialiséiert Spideeler[änneren | Quelltext änneren]

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Michel Foucault: Die Geburt der Klinik. 1963. Täschebuch: Fischer, Frankfurt am Main 1988.
  • Axel Hinrich Murken: Vom Armenhospital zum Grossklinikum. Die Geschichte des Krankenhauses vom 18. Jahrhundert bis zur Gegenwart. DuMont, Köln 1988.
  • Barbara Schmidt-Rettig, Siegfried Eichhorn: Krankenhausmanagementlehre. Theorie und Praxis eines integrierten Konzepts. Kohlhammer, Stuttgart 2008.

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]