Richard Bohringer

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Richard Bohringer
Richard Bohringer 1994.jpg
Gebuer 16. Januar 1942
Moulins
Nationalitéit Frankräich, Senegal
Aktivitéit Schauspiller, Sänger, Schrëftsteller, Filmregisseur, Dréibuchauteur, Dichter, Theaterschauspiller, Filmschauspiller, Komponist
Famill
Kanner Romane Bohringer, Lou Bohringer
Wikidata-logo-without-paddings.svg

De Richard Bohringer, gebuer de 16. Januar 1942 zu Moulins a Frankräich, ass e franséisch-senegalesesche Schauspiller, Filmregisseur an Auteur.

Bedeitend Filmer mat him si Le dernier métro (1980) vum François Truffaut, Diva (1981) vum Jean-Jacques Beineix, Les uns et les autres (1981) vum Claude Lelouch, Le grand chemin (1987) vum Jean-Loup Hubert an The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989) vum Peter Greenaway.

Säi Buch C'est beau une ville la nuit (1989) huet hien 2006 ënner demselwechten Titel mat senger Duechter Romane Bohringer an dem Robinson Stévenin an den Haaptrolle verfilmt.

2002 krut hien déi senegalesesch Nationalitéit.

Filmographie[änneren | Quelltext änneren]

Kino[änneren | Quelltext änneren]

als Schauspiller[änneren | Quelltext änneren]

vun 1960 bis 1979[änneren | Quelltext änneren]

vun 1980 bis 1989[änneren | Quelltext änneren]

vun 1990 bis 1999[änneren | Quelltext änneren]

vun 2000 bis 2009[änneren | Quelltext änneren]

vun 2010 bis 2016[änneren | Quelltext änneren]

als Regisseur[änneren | Quelltext änneren]

  • 1999: Les coquelicots sont revenus (TV Film)
  • 2003: Poil de carotte (TV Movie)
  • 2006: C'est beau une ville la nuit

Auszeechnungen[änneren | Quelltext änneren]

  • 1985: César als beschte Schauspiller an enger Nieweroll am Film L'addition
  • 1988: César als beschte Schauspiller am Film Le grand chemin

De Bohringer als Auteur[änneren | Quelltext änneren]

  • C'est beau une ville la nuit, Denoël - 1989.
  • Le bord intime des rivières, Denoël - 1995.
  • L'ultime conviction du désir, Flammarion - 2006.
  • Carnet du Sénégal, Arthaud.
  • Traîne pas trop sous la pluie, Flammarion.
  • Les nouveaux contes de la cité perdue, Flammarion.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]