Bernard Simminger

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Nuvola apps ksig.png Dësen Artikel iwwer en Auteur ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Thema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir beim Schreiwen Hëllef braucht, da luusst bis an d'FAQ eran.

De Bernard Simminger gebuer de 17. November 1885 zu Munneref, a gestuerwen de 4. Juli 1971 zu Klierf, war e lëtzebuergesche Geeschtlechen a Schrëftsteller.

Hie gouf de 25. Juli 1910 zum Priister geweit. Vun 1910 bis 1921 war e Kaploun am Stadgronn, vun 1921 bis 1937 war e Paschtouer zu Buerschent a vun 1937 bis 1946 war e Paschtouer zu Izeg. No senger Pensionéierung war e Geeschtlechen am Spidol vun de Franziskanerinnen zu Klierf. Seng éischt Publikatioun war e Gedicht iwwer de Gandhi am Luxemburger Wort vum 23. November 1931.

Seng Wierker[änneren | Quelltext änneren]

  • Dolce far niente, Theaterstéck, 1922, (fräi iwwersat nom Jos. Eckerskorn)
  • Eng Tas Mokka, Theaterstéck, 1923
  • Ëm eng Millio'n Theaterstéck, 1927
  • Ginstergeister, Erzielungen, 1938, 137 S.
  • Josef Greimel, der seltsame Flüchtling. Roman aus den luxemburgischen Ardennen, 1947, 260 S., Rex Verlag, Luzern
  • Sicht ins Blaue, Gedichter, 1951, Sankt Paulus Druckerei, 150 S.
  • Die Herzleserin, Roman, 1952, 283 S.
  • Die gemiedene Frau, Roman, 1958, 120 S.
  • Eiserne Nebelhand, Novell, 1961, 107 S.
  • Die entfallene Krone, Novell, 1969, 93 S.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]