Rousemaräin

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Stub W.svg Dësen Artikel ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Thema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir beim Schreiwen Hëllef braucht, da luusst bis an d'FAQ eran.
Rousemaräin aus: Köhler's Medizinal-Pflanzen, 1897.
Rousemaräin als Gewierz.

De Rousemaräin, Rosmarinus officinalis L., ass e wanterhaart Kraut aus der Famill vun de Lëppsebléieplanzen (Lamiaceae). D'Planz ass fir seng ëmmergréng Blieder, déi wéi Nolen ausgesinn an aromatesch richen, bekannt a beléift.

Rosmarinus officinalis

Den Numm[änneren | Quelltext änneren]

Den Numm huet näischt mam Fraennumm ze dinn; e kënnt aus dem Latäin ros marinus a bedeit Da vum Mier.

Op Lëtzebuergesch kann d'Aart och nach Rosemaräin genannt ginn.[1]

Wou e wiisst[änneren | Quelltext änneren]

De Rousemaräin wiisst wëll an de Mëttelmiergéigenden, vu Portugal bis a Klengasien. D'Planz huet gär dréche Plazen an der Sonn.

Se gëtt als Gewierzplanz ugeplanzt, awer och fir schéin ze maachen.

Parfum[änneren | Quelltext änneren]

Den ethereschen Ueleg, deen aus de Blieder mat Waasserdamp destilléiert gëtt, gëtt am Eau de Cologne gebraucht.

De Rousemaräin an der Kichen[änneren | Quelltext änneren]

An der Mëttelmierkichen, virun allem an der italienescher, spillt de Rousemaräin eng wichteg Roll.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Klees, Henri, 1994. Luxemburger Pflanzennamen. Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. VIII. 3. Aufl., 182 S., Pierre Linden, Luxemburg.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Rousemaräin – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. Cf. Klees 1994 an der Literatur.