Canal du Midi

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Canal du Midi
Tracé vum Kanal
Tracé vum Kanal
Land Flag of France.svg Frankräich
Ufank Toulouse
Canal de Brienne
Canal latéral à la Garonne
Enn Marseillan
Étang de Thau
Eegenschaften
Aktuelle Statut a Betrib
Längt 241 km
Héicht Ufank 135 m
Héicht um Scheet 193 m
Héicht Enn 0 m
Gabarit Reduzéierte Freycinet
Déifgank 1,20 m
Fräi Héicht 3,10 (am Gabarit 5,50: 2,40) m
Infrastrukturen
Schleisen 86[1]
Schëffslifter Pente d'eau vu Fonserannes
(net méi a Betrib)
Tunnellen Tunnel du Malpas
Kanalbrécken 8
Sécherheetspaarten ± 30 [2]
Aner Konstruktiounen Iwwerlaf um Argent-Double
Iwwergank um Libron
Niewekanäl Canal de jonction > Canal de la Robine
Hérault (Branche Sud)
Herault (Branche Nord)
Geschicht
Bau 1666 - 1681
Héichteprofil vum Kanal
Héichteprofil vum Kanal
De Kanal bei Colombiers.

De Canal du Midi ass e Kanal a Frankräich, deen Toulouse mat Marseillan an dann iwwer den Étang de Thau mat Sète verbënnt, wou en Uschloss un de Kanal vum Rhône op Sète huet.

E gouf am 17. Joerhonnert gebaut an huet dunn als dee gréisste Schantje vu Frankräich gegollt. Am Ufank housch e Canal royal en Languedoc; säin haitegen Numm krut e bei der Franséischer Revolutioun. Am 19. Joerhonnert krut en zu Toulouse Uschloss un de Canal latéral à la Garonne, dee laanscht d'Garonne bis op Bordeaux, an domat bis bei den Atlantik geet. Déi zwéi Kanäl zesumme ginn och alt Canal des Deux-Mers genannt.

E gouf vum Pierre-Paul Riquet entworf, an tëscht 1666 a 1681 ënner senger Opsiicht gebaut.

En ass 241 km laang a geet duerch d'Departementer Hérault, Aude an Haute-Garonne. Et ass e Scheetkanal deem säi Scheetbaseng mam Hafe vu Ségala op enger Héicht vun 193 m um Seuil de Narouze, 51,6 km (Écluse de l'Océan) vun Toulouse, resp. 184 km (Écluse de la Méditerranée) vu Marseillan ewech ass. E gouf an den ënneschten Deeler am Freycinet-Gabarit gebaut, wat haut der CEMT-Klass 1 fir Schëffer entsprécht. D'Schleisen um mëttelsen Deel tëscht der Écluse du Sanglier an der Écluse d'Argens goufen alledéngs an engem reduzéierte Gabarit mat Längte vun 30,00 m a Breete vu 5,60 m a 5,45 m fir déi vu Saint-Martin gebaut. Den Déifgank ass 1,20 Meter.[3]

De Canal du Midi ass ee vun den eelste Kanäl an Europa, deen haut nach a Betrib ass. E gouf 1996 op d'Lëscht vun de Weltkulturierfschafte vun der Unesco agedroen. Ausser datt de Kanal op der Unescolëscht steet, stinn eng Hällewull Gebaier an aner Konstruktiounen um a laanscht de Kanal op der Lëscht vu geschützte Monumenter a Frankräich.

E gëtt haut just nach vu Fräizäitschëffer benotzt.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • L.T.C. Rolt: From sea to sea. The Canal du midi. Allen Lane, London 1973, ISBN 0-7139-0471-2.
  • Jean-Denis Bergasse: Le Canal du Midi. 4 volumes. Vol I: Pierre-Paul Riquet et le Canal du Midi dans les arts et la littérature. Vol. II: Le Canal du Midi – trois siècles de batellerie et de voyages. Vol. III: Le Canal du Midi – des siècles d’aventure humaine. Vol. IV: Le Canal du Midi – grands moments et grands sites; les canaux de Briare et du Lez-Roissy. Cessenon: Bergasse, 1982–1985.
  • Jacques Morand: Der Canal du Midi und Pierre-Paul Riquet. Die Geschichte des „Canal royal en Languedoc“. Edisud, Aix-en-Provence 1993, ISBN 2-85744-850-3.
  • Michel Cotte: Le Canal du Midi – „Merveille de Europe“. Belin-Herscher, 2003, ISBN 2-7011-2933-8.
  • Bernd-Wilfried Kießler: Canal du Midi. 5. Auflage 2008, Verlag Edition Maritim, Hamburg, ISBN 3-89225-172-X.
  • Chandra Mukerji: Impossible Engineering. Technology and Terrioriality on the Canal du Midi. Princeton 2009, ISBN 978-0-691-14032-2.

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Canal du Midi – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. dëst ass d'Zuel vun de Schleisekummeren
  2. mussen nach genee nogezielt ginn
  3. Fluviacarte