Hb 4

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Planetareschen Niwwel
Hb 4
ESO 520-17 - Hb 4 - HST - R658nGB656n.png
Foto, opgeholl mam Hubble-Weltraumteleskop.
Stärebild Ophiuchus (Oph)
Positioun fir d'Equinoxe J2000.0
Rektaszensioun 17h 41m 52,8s
Deklinatioun - 24° 42' 08,1"[1]
Ausgesinn
Visuell Magnitude 17,0 mag
Visuell Magnitude
(B-Band)
18,4 mag
Physikalesch Donnéeën
Distanz (Lj) 8480
Routverrécklung - 0,000203
Radialvitess - 61
Geschicht
Entdecker Edwin Hubble
Entdeckungsdatum 1921
Katalog- an Entdeckerbezeechnungen
ESO 520-17
PK 003+02,1

Den Hb 4 (PN G003.1+02.9, PK 3+2 1) ass e Planetareschen Niwwel.

Hie gouf am Joer 1921 vum Edwin Hubble entdeckt.[1] Seng Distanz zu der Äerd gëtt mat 2,6 kpc ugeholl. Am Zentrum läit e Wolf-Rayet-Stär vum Typ WC 3-4.

Déi elliptesch Niwwelblos deent sech mat eppes méi wéi 20 km/s aus, während déi gekréngelt Jets déi schwaach ioniséiert liichten eng Vitesse vun 150 km/s hunn.[2]

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Saturn 01.svg Portal Astronomie

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. 1,0 1,1 http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR-S?PN%20G003.1%2B02.9
  2. J. A. López, W. Steffen, J. Meaburn: BIPOLAR, COLLIMATED OUTBURSTS IN THE PLANETARY NEBULA Hb 4 (PDF; 3,1 MB), THE ASTROPHYSICAL JOURNAL, 485:697-702, 1997 August 20