Däiwel

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Der Däiwel an Diskussioun mam Hellegen Augustin, duergestallt vum Michael Pacher (1430–1498)

Den Däiwel, aus dem Griicheschen “Διάβολος”, Diabolos, iwwersat een deen duerchenee bréngt, Latäin diabolus, verkierpert an der jiddescher, chrëschtlecher an an der islamescher Relioun dat Béist.

Hie gëtt och Satan genannt. Am Buddhismus huet de Mara an den Devadatta d'Plaz vum Däiwel. Dacks gëtt hien als eng Mëschung vun Déier a Mënsch duergestallt.

Ursprong[änneren | Quelltext änneren]

Den Däiwel gouf et scho virum Chrëschtentum, mä an deene meeschte Reliounen incarnéiert de Personnage net just dat Béist. En huet souwuel béis wéi och gutt Säiten.

Eréischt an der mesopotamescher Relioun gouf Béis a Gutt an Oppositioun gesat an engem Kampf wou den diabolesche Personnage Gilamesch heescht, e Ris deen e Bësch bewaacht an Holz schneit, dat dem Vollek feelt.

D'chrëschtlech Relioun huet sech vun anere Reliounen inspiréiert, besonnesch vun der etruskescher, fir d'Figur vum Satan ze kreéieren.

Als Inkarnatioun vum pure Béise fanne mir den Däiwel eréischt an der chrëschtlecher Bibel. Am Chrëschtentum ass hien e Personnage dee probéiert déi trei Unhänger vu Gott op seng Säit ze bréngen fir dësen ze stierzen.

Roll vum Däiwel am Chrëschtentum[änneren | Quelltext änneren]

De Luzifer gëtt aus dem Himmel verbannt, duergestallt vum Mihály Zichy (1827–1906)
Qsicon Ueberarbeiten.png Dëst Kapitel muss iwwerschafft ginn. Dat kann dru leien, datt Schreif- oder Tippfeeler dran ze fanne sinn, oder datt den Inhalt net ganz korrekt ass oder net explizit genuch ass, sou wéi en den Ament do steet.

Am Chrëschtentum stellt den Däiwel e gefalenen Engel duer, deen am Ufang Luzifer (Ethymologie vum Latäin: Lux « Liicht» -ferre «droen») geheescht huet. Hie wollt den Himmel erueweren a gouf vu Gott bestrooft, deen en an d'Häll geschéckt huet. Säitdeem ass hien de Satan a probéiert d'Mënschen a Versuchung ze bréngen fir se géint Gott z'opzestëppelen. Hie gëllt als de Begrëff vum Béisen. Hien huet e fräie Wëllen a steet net direkt ënner der Befehlsgewalt vum Härgott.

Et gëtt och gesot hie wier deemools d'Schlaang an der Geschicht vum Adam an Eva am Paradäis gewiescht, a soumat Schold un alle Ligen an allem Schlechten op dëser Welt. Verschidde Chrëschte mengen och eng Persoun kéint vum Däiwel besiess sinn, datt hien also quasi e Geeschtwiesen ass dat onsiichtbar an dëser Welt lieft. Déi meescht gesinn en awer éischter metaphoresch, sou datt en zwar d'Schold fir alles Béises an der Welt dréit, awer net wierklech als Geescht ronderëm flitt.

Den Däiwel selwer huet säin Ursprung net an der hebräescher Bibel oder am Juddentum, mä kennt vu verschiddenen ale Geschichten.

Am Neien Testament kënnt en ëfters vir - Uerschlaang, groussen Draach oder Widerwierker genannt. Am Johannesevangelium gëtt och den Däiwel an net d'Schlaang als Papp vun de Ligen bezeechent, an dat vum Jesus selwer. E gëllt als personifizéierte Geescht dee vun Ufank un den Däiwel war an ëmmer gelunn a gesëndegt huet. Vum Paulus gëtt den Däiwel och Gott vun dëser Welt genannt, an no den Evangelien huet e souguer probéiert de Jesus zu engem Mëssbrauch vu senger Muecht ze verféieren.


Bildlech Duerstellung vum Däiwel an der chrëschtlecher Volleksgeschicht[änneren | Quelltext änneren]

D'Duerstellung vum Däiwel geet ursprénglech op heednesch Gëtter zréck, virun allem op de griichesche Gott Pan. Effektiv gëtt den Däiwel dacks schwaarz gewisen, behoert wéi en Af, engem oder zwee Päerds- oder Geesseféiss, Haren, engem Schwanz, engem ellene Gesiicht an enger laanger Nues. E soll en desagreable Schwiefelgeroch hannerloossen. Der Seechen no ass seng Wunneng d'Häll, Numm dee vun der germanescher Ënnerwelt "Hel" hierkënnt.

Den Däiwel am Juddentum[änneren | Quelltext änneren]

Den Hiob ass d'Affer vun Ongléck (William Blake).

Am Juddentum gëtt et keen Däiwel am chrëschtleche Sënn. D'Virstellung vum Däiwel hei ass ganz anescht wéi am Chrëschtentum oder am Islam. Satan ass den Titel vum Ukloer um gëttleche Geriicht. Och wann d'Aalt Testament wuertwiertlech vum Tanach iwwersat gouf, hunn d'Chrëschten déi Texter ganz anescht interpretéiert.

E wichtegen Ënnerscheed tëscht dem Juddentum an den anere Reliounen ass datt de Satan net als Personifikatioun vum Béisen oder vu soss eppes ugesi gëtt. Am Chrëschtentum gëtt et den Däiwel awer als d'Personifikatioun vum Béisen, de Verféirer an den Géigespiller vum Jesus a vun de Chrëschten,

Am Juddentum gehéiert dat Béist an dat Gutt zesummen. Si sinn zwee Deeler vu Gott, dem éiwege Wiesen. De Satan ass an deenen Erzielungen ëmmer en Engel am Optrag vu Gott. Hie kann net maache wat e wëllt, mä mécht alles wat Gott him seet. "Satan" ass en Titel deen en Engel, an eventuell och e Mënsch, ka kréien.

Eng ausféierlech Duerstellung dovu steet am Buch Hiob an der jiddescher Bibel. Déi Erzielung fänkt u mat Gott an engem Engel um gëttleche Geriicht. Dësen Engel spillt hei d'Roll vum Ukloer, also vum Satan. De Satan kritiséiert den Hiob a mengt datt hien dem Gott nëmmen trei ass, well him keen Ongléck geschitt. Doropshin erlaabt Gott dem Satan den Hiob op d'Prouf ze stellen. Mä och wéi hien eng schlëmm Krankheet kritt a vum Ongléck verfollegt gëtt, akzeptéiert hien alles an distanzéiert sech net vu Gott. Hie kritiséiert Gott well hie sou vill Misär net verdéngt hätt, well hien hätt jo näischt Schlëmmes gemaach. Seng Frënn awer sinn iwwerzeegt, datt den Hiob iergend eng Kromm misst gedriwwen hunn, well Gott nimools en Onschëllegen sou bestrofe géif. D'Behaaptung vum Engel, datt kee Mënsch Gott trei bleiwe géif wann et him schlecht ergeet, gouf op dës Manéier also widderluecht. Et huet een an dëser Geschicht kloer gesinn, datt de Satan am Optrag vu Gott gehandelt huet an net just mécht wat hie wëllt.

An den Erzielungen aus dem europäesche Mëttelalter, déi net vun der hebräescher Bibel hier stamen, gëtt och gesot, datt de Satan en Engel ass dee gottgläich wollt sinn. Hie gouf dofir vu Gott verstouss. Dëst gëtt vun der jiddescher Léier ofgeleent.

Den Däiwel am Islam[änneren | Quelltext änneren]

Am Islam ass Iblis (arabesch إبليس) den Däiwel a gëtt och nach Schaitan (arabesch :الشيطان) genannt. Dohier kennt och d'Wuert Satan. Hie war am Ufank en Dschin dee vu Gott erschaff gouf an sech entscheet huet béis ze ginn. Am Moment wou Allah den éischten Mann Adam heescht erschaff huet, freet Allah seng Dénger sech virum Adam ze verneigen. Mä den Iblis refuséiert, well den Adam aus Leem ass an hien aus rauchlosem Feier erschaaft gouf. Weinst senger Arroganz gëtt hie verflucht, mä kritt Allah iwwerzeegt hie bis d'Enn vun der Welt liewen ze loossen.

Duerno gouf den Adam an d'Eva an d'Paradäis geschéckt wou se a Rou hätte kenne liewen. Den Allah verbitt hinne just d'Friichte vun engem gewësse Bam z'iessen. Den Iblis bréngt se dozou u Gott a senge Wierder ze zweiwelen a sou iesse se nawell dovun, well se mengen datt se doduerch Engele ginn.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Däiwel – Biller, Videoen oder Audiodateien