Händschefabréck Reinhard am Stadgronn

Vu Wikipedia
(Virugeleet vu(n) Albert Reinhard)
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
D'Händschefabréck Albert Reinhard
Gebai vun der fréierer Händschefabréck an der rue Plaetis am Gronn, Deel deen nach iwwreg ass (2015)

D'Händschefabréck vum Albert Reinhard am Stadgronn an der Plaetisgaass gouf am Joer 1910 fäerdeg gestallt. An hirer beschter Zäit hunn do bis 1.000 Leit geschafft. Et war deemools déi gréissten industriell Firma an der Stad Lëtzebuerg.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

1882 huet den Albert Reinhard, gebuer den 9. August 1853 zu Hamm, eng Gierwerei, Fierwerei an Händschefabréck opgemaach. Am Ufank hat en e puer Gebaier vun der Gierwerei August Charles & Cie am Gronn gelount, déi en 1886 ganz opkaaft huet. En huet an den 1890er Joren weider Gierwereien an der noer Ëmgéigend kaaft a sou seng Firma vergréissert.

Am Dezember 1904 ass seng Firma ofgebrannt, gouf awer 1905 vum Architekt J.P. Martin nei opgebaut an 1910 op eng Längt vun 160 m vergréissert. 1914 hu 560 Leit do geschafft, am Joer 1925 waren et der 1.000.

Den Albert Reinhard ass 1924 gestuerwen. Proprietär vun der Firma ginn de Siegmund Geiershöfer-Reinhard (*17.9.1869 zu Nürnberg, †1944 zu Auschwitz) an den Hermann Geiershöfer-Reinhard, di zwéin Eedeme vum Albert Reinhard.

Am Zweete Weltkrich gouf d'Fabréck vum däitschen Okkupant beschlagnaamt. D'Famill Geiershöfer ass deelweis 1940 an d'USA emigréiert. 1941 ass de Betrib vun der Firma Baxmann & Wagner O.H.G. iwwerholl ginn. 1943-44 goufen do mat 205 Leit Gasmaske produzéiert. 1944-45 huet d'Famill Geiershöfer d'Händschefabréck nees a Besëtz geholl. Et goufen nees Händschen an och Krawatte produzéiert.

Vun 1947 bis 1953 huet d'Radiosfabréck Ducal den drëtte Stack vun der Händschefabréck gelount fir do mat 60 bis 70 Leit Radioen ze produzéieren.

Enn vun den 1950er Joren ass een Deel vun der Fabréck vun der Brauerei Funck-Bricher, der spéiderer Brasserie Nationale, kaaft ginn. Deen aneren Deel vum Gebai gouf vun der Gemeng Lëtzebuerg iwwerholl, déi en ofgerappt huet fir do e Park z'amenagéieren.

Den Deel, deen der Brasserie Nationale gehéiert huet, gouf 1985 restauréiert an als Wunnhaus ëmgebaut. Dobäi huet et seng ursprénglech Struktur bäibehalen, nëmmen en Daach mat Mansarden ass zousätzlech drop komm.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Jean-Claude Schumacher: Monuments historiques de l'industrie luxembourgeoise - Denkmäler Luxemburger Industriekulltur, Service des sites et monuments nationaux, 1997, 143 S., ISBN 2-919883-00-3 (D'Händschefabréck Reinhard: S. 84-85)

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]