Alphonse de Lamartine

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Den Alphonse de Lamartine.

Den Alphonse Marie Louis Prat de Lamartine, gebuer den 21. Oktober 1790 zu Mâcon a gestuerwen den 28. Februar 1869 zu Paräis, war e franséische Schrëftsteller a Politiker. Hien ass virun allem fir seng Gedichter bekannt.

Hie war eng Zäitchen Diplomat an Italien ënner dem Louis XVIII., vun 1833 bis 1848 an dann nach neg Kéier 1849 bis 1851 war hien Deputéierten an der Assemblée nationale a gouf, no der Februarrevolutioun vun 1848 eng kuerz Zäit Member vun der Constituante vun der Zweeter Franséischer Republik an Ausseminister.

De Lamartine ass bekannt fir seng romantesch Gedichtsbänn. Hien huet och epesch Romaner a Geschichtsbicher geschriwwen. 1830 gouf hie Member vun der Académie française.

Wierker[änneren | Quelltext änneren]

  • Saül (1818)
  • Méditations poétiques (1820)
  • Nouvelles Méditations (1823)
  • Harmonies poétiques et religieuses (1830)
  • Sur la politique rationnelle (1831)
  • Voyage en Orient (1835)
  • Jocelyn (1836)
  • La chute d'un ange (1838)
  • Recueillements poétiques (1839)
  • Histoire des Girondins (1847)
  • Histoire de la révolution de 1848 (1849)
  • Raphaël (1849)
  • Confidences (1849-51); dozou gehéiert och Graziella, ee Wierk, dat spéider separat opgeluecht gouf.
  • Geneviève, histoire d'une servante (1851)
  • Le Tailleur de pierre de Saint-Point (1851)
  • Graziella (1852); éischt separat Publikatioun
  • Les visions (1853)
  • Histoire de la Turquie (1854)
  • Cours familier de littérature (1856-1869)
  • La Vigne et la Maison (1857)

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Alphonse de Lamartine – Biller, Videoen oder Audiodateien