Eta Aquilae

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
η Aquilae
Numm Eta Aquilae
Stärebild: Aquila (Aql)
Daten
Equinoxe J2000.0
Rektaszensioun 19h 52m 28,368s
Deklinatioun + 01° 00' 20,38"[1]
visuell Magnitude 3,48 mag bis 4,39[1]
Spektralklass: F6 Ib bis G4 Ib[1]
Astrometrie
Radialvitess: (-25,1 ± 0,2) km/s[2]
Parallax:
Distanz 1200 Lj.
Liichtkraaft 3400
Physikalesch Eegenschaften
Mass: 7 M☉
Radius: 60 R☉
Metallizitéit:
Uewerflächentemperatur 5300 bis 6200 K
Rotatioun:
Alter:
Aner Bezeechnungen
Bayer-Bezeechnung η Aquilae
Bonner Duerchmusterung BD +0° 4337
Bright Star Catalogue HR 7570
Flamsteed-Bezeechnung 55 Aquilae
Henry-Draper-Katalog HD 187929
Hipparcos-Katalog HIP 97804
SAO SAO 125159
Tycho-Katalog TYC 480/3027/1
Weider Katalogen

Den Eta Aquilae (η Aql) ass en Iwwerris a läit 1200 Liichtjoer vun eiser Äerd ewech am Stärebild Aquila, 8° südlech vum hellen Altair. Zimlech rar gëtt den Eta Aquilae och mat sengem hebräeschen Numm Bezek oder Bazak (d. h. Blëtz) bezeechent.

Als Cepheideverännerlechen variéiert d'visuell Magnitude vum Eta Aquilae mat enger Period vun 7,176641 Deeg tëscht +3,48 mag an +4,39 mag. Zesumme mam Delta Cephei, Zeta Geminorum an dem Beta Doradus gehéiert den Eta Aquilae zu den hellsten Cepheiden. D'Hellegkeetsschwankunge goufe schonn am Joer 1784 vum Edward Pigott entdeckt. Den Eta Aquilae ka mat bloussem A observéiert ginn. Aus der Period-Liichtkraaft-Bezéiung kann een d'Distanz vum Eta Aquilae op 1100 Liichtjoer berechnen. Dee Wäert stëmmt also ganz gutt mat deem aus der gemoossener Parallax berechentem Wäert vun 1200 Liichtjoer iwwereneen.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Der Brockhaus. Astronomie. 2006, S. 15.

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Saturn 01.svg Portal Astronomie

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. 1,0 1,1 1,2 Hipparcos-Katalog (ESA 1997)
  2. Pulkovo radial velocities for 35493 HIP stars