Barthélemy Latomus

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen

De Barthélemy oder Bartholomaeus Latomus, och alt Barthélemy Masson, gebuer géint 1497 zu Arel a gestuerwen 1570 zu Koblenz, war e Geléierten an Humanist.

Säi Papp, den Henri, war Steemetzer, dofir säin Numm ("latomus" oder "latomos" heescht Steemetzer op Latäin, resp. Griichesch).

De Barthélemy huet, mat Hëllef vu Mäzenen, zu Freiburg im Breisgau Droit a Latäin studéiert an duerno laténgesch Rhetorik op den Universitéite vun Tréier, Freiburg, Köln, Léiwen, Bologna a Koblenz enseignéiert. 1534 war e Lecteur royal um Léierstull fir Latäin um Collège Royal dem spéidere Collège de France zu Paräis. Zu senge Studenten hunn ë. a. de Jean Calvin, den Ignace de Loyola, de François-Xavier, de Rabelais, de Pierre de la Ramée an och de François Ier, deen de Collège de France gegrënnt huet, gezielt.

Hien ass den Auteur vu Léierbicher iwwer d'Rhetorik, Studien iwwer klassesch laténgesch Auteuren, do virun allem de Cicero, lyresche Gedichter, Rieden, Kontroversen a Bréiwer, wouriwwer e sech mat anere Geléierte vun där Zäit (ë. a. mam Erasmus) ausgetosch huet.

1539-1540 huet de Latomus eng Studierees duerch Italien gemaach, bei där en ë. a. op Mailand, Padua, Venedeg, Ferrara, Bologna, Florenz, Siena a Roum koum.

1541 gouf en duerch den Äerzbëschof vun Tréier, de Jean-Louis vun Hagen, zum Conseiller um kurfürstlechen Haff zu Koblenz ernannt. An där Funktioun war hien op de Räichsversammlungen zu Speyer, Worms a Regensbug mat dobäi. Hien huet sech 1542 mat der Anne Zieglins vun Iewerleng bestuet.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • L. Bakelants: "Barthélemy Masson d'Arlon, poète et latiniste (1485-1570)", in: La Revue Nationale 21, 1949, S. 23-27;
  • L. Bakelants, M.-Th. Lenger: Bibliotheca Belgica. Bibliographie générale des Pays-Bas, III, Bruxelles, 1964, S. 678-747; VI, 1970, S. 9-171 an 217-250.
  • A. Bertrang: Histoire d'Arlon. Arlon: G. Everling, 1940, Neioplo 1953.
  • Myriam Melchior: La Bombarda de Barthélemy Latomus, Editions Latomus, Bruxelles, 2009.
  • Auguste Neyen: Biographie Luxembourgeoise, Histoire des hommes distingués originaires de ce pays, Pierre Bruck, libraire-éditeur, Luxembourg, 1860.
  • L. Roersch: "Barthélemy Latomus, le premier professeur d'éloquence latine au Collège Royal de France". in: Bulletins de l'Académie Royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique 3e s., 14, 1887, S. 132-176;
  • L. Roersch: "Latomus (Barthélemy)", in:Biographie Nationale, XI, Bruxelles, 1890-1891, col. 425-434;
  • E. Wolff: Un humaniste luxembourgeois au 16e siècle, Barthélemy Latomus d'Arlon, Athénée grand-ducal de Luxembourg, Imprimerie Joseph Beffort, Luxembourg, 1902.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]