NGC 2377

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
NGC 2377
NGC 2377 hst 05479 7m wfpc2 f606wi.png
Foto, opgeholl mam Hubble-Weltraumteleskop.
Stärebild Monoceros Mon
Positioun fir d'Equinoxe J2000.0
Rektaszensioun 07h 24m 56,7s
Deklinatioun -09° 39' 38"
Ausgesinn
Hubble-Sequenz SA(s)c: / HII
Visuell Magnitude + 12,8 mag mag
Visuell Magnitude
(B-Band)
+ 13,5 mag mag
Wénkelduerchmiesser 1,70 × 1,3 arcmin
Flächenhellegkeet mag/arcmin² 13,5 [1]
Physikalesch Donnéeën
Routverrécklung 0,008189 ± 0,000010
Radialvitess 2455 ± 3 km/s
Geschicht
Entdecker Édouard Jean-Marie Stephan
Entdeckungsdatum 19. Januar 1874
Katalog- an Entdeckerbezeechnungen
IRAS 07225-0933
NGC 2377
PGC 20948
UGCA 132
2MASX J07245681-0939336


Den NGC 2377 ass eng Spiralgalaxis mat ausgedeentem H-II-Gebitt vum Hubble-Typ Sc am Stärebild Monoceros südlech vum Himmelsequator. Si ass schätzungsweis 120 Millioune Liichtjoer vun der Mëllechstrooss ewech an huet en Duerchmiesser vu ronn 55.000 Lj.

Den Objet gouf den 19. Januar 1874 vum Astronom Édouard Jean-Marie Stephan mat engem 80-cm-Teleskop entdeckt.[2]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: 47 Tuc – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. SEDS
  2. Seligman