Moundswirl

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen

Swirl (Trëndel) ass d'Bezeechnung fir ganz hell, wierbelfërmeg Albedoformatiounen op der Uewerfläch vum Äerdmound. Si hu kee Relief a si mat enger magnéitescher Anomalie verbonnen. D'Strukture si ganz rar a kënne bis elo nach net schlësseg erkläert ginn.

Beschreiwung[änneren | Quelltext änneren]

Swirle gëtt et nëmmen um Äerdmound an do primär op der äerdofgedréiter Säit. Vun den am Ganzen nëmmen eelef Exemplaren ass de Reiner Gamma, op der viischter Moundsäit am Oceanus Procellarum de markantsten Objet,. Um Südwestrand vum Oceanus läit d'Rima-Sirsalis-Swirl.[1] Um südlechen Héichland vun der äerdnoer Säit leien den Airy-Swirl – tëscht dem Krater Airy an dem westlecheren Parrot C – souwéi den Descartesswirl um Nordrand vum Krater Descartes. Vun der Moundrécksäit gräift de Marginis-Swirl beim Krater Al-Biruni bis op dat nërdlecht Ëmfeld vum Krater Goddard iwwer. Déi weider speziell Plazen op der Récksäit sinn d'Mare Moscoviense, d'Mare Ingenii an déi véier Gebidder vun de Krater Firsov, Gerasimovich, van de Graaff an Hopmann.[2] D'Exemplare op dem hellere Moundhéichland, wéi de Marginis- a besonnesch den Descartes-Swirl, hiewen sech do manner gutt of, wéi déi wou op den däischtere Mareflächen leien.

Mat Ausnam vum Reiner Gamma leien all Swirls ëmmer géigeniwwer vun engem groussen Aschlagbecken. Doraus erklärt sech hirt Dominéieren op der Moundrécksäit, well déi grouss Mare-Becken nëmmen op der viischter Moundsäit virkommen. Dësen Opbau hat zu der Meenung gefouert, datt d'Swirls dat antipodescht Resultat vu Schockwellen duerch déi grouss Aschléi sinn.

Am Géigesaz zum Mound hunn d'Swirls en eegent Magnéitfeld. Dës magnéitesch Anomalien ginn als MAGCON bezeechent, dem Akronym fir Magnetic Concentration (kuckt och: Mascon). Si kënnten de Moundbuedem virun de geluedenen Deelercher vum Sonnewand ofschiermen an e séiert Nodonkelen vum Buedemmaterial verhënneren.

Déi Theorien, no där d'Swirls Reschter vun ageschloener Koméitekäre wären, kënnen net hir ongläichméisseg Verdeelung erklären. Zudeem konnte vun der Raumsond Messenger um Merkur keng ähnlech Strukturen entdeckt ginn, obwuel seng Bunn an der gréisserer Sonnennoperschaft méi dacks vu Koméite gekräizt gëtt.

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Swirls – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. David T. Blewett, et al.: Lunar swirls: Examining crustal magnetic anomalies and space weathering trends. (PDF)
  2. Timothy D. Glotch, et al.: Formation of lunar swirls by magnetic field standoff of the solar wind. (PDF)