Orioniden

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Orioniden[1]
Aktivitéitszäitraum 2. Oktober - 7. November
Aktivitéitsmaximum 21. Oktober
Radiantepositioun
vum Maximum
RA: 6 h 20 m
DE: +16°
ZHR 25
Populatiounsindex 2,5
geozentresch Vitesse 66 km/s

D'Orionide sinn ee vun de fënnef aktiivste Meteorstréim. De Meteorstroum mécht sech all Joer an de Mueresstonne vum 19. bis den 23. Oktober als Schwaarm vu Stäreschnäize bemierkbar.

Déi kleng Kierper sinn e puer Milligramm schwéier, produzéieren awer wéinst hirer héijer Vitesse trotzdeem eng Liichtspur duerch Ioniséierung vun de Loftdeelercher an der héijer Atmosphär. Am Géigesaz zu sporadeschen (zoufälleg verdeelten) Meteoren hu si wéinst dem kollektiven Urspronkskoméit bal parallel Bunnen am Raum.

Doduerch schénge si um Himmel aus hirem Fluchtpunkt, dem sougenannte Radiant ze kommen, deen eppes nërdlech vum Stärebildkapp vum Orion läit. Duerchschnëttlech kann ee mat bloussem A baussent de grousse Stied pro Stonn ongeféier zéng vun dëse Spure gesinn, déi och mat der Radarmethod méi genee ënnersicht goufen.

D'Orionide si labber Wolleke vu verstreetem Material vum Koméit Halley, déi sech am Laf vun de Joerdausenden duerch Aflëss vu klenge Bunnstéierungen am Sonnewand op der ganzer Koméitebunn verdeelt hunn. Och d'Eta-Aquariden vun der éischter Meehallschent stame vum Koméit Halley, allerdéngs vun enger anerer Plaz vu senger schmueler Ellipsbunn.

En hellen Orionid um Muereshimmel (Oktober 2007, Foto mat Fëschaenoptik). D'Feierkugel zitt vum Orion (riets iwwer der Mëllechstrooss) erof no Osten, wou och d'Venus (iwwerbeliichte Fleck) steet. Lénks ënnen den Himmelswon (Norden ass lénks).
Kontrastverstäerkt Bild. Nieft der Orionid kënnt driwwer d'Venus d'Zodiakalliicht zum Virschäin.
D'Zentralregioun vum Wanter-Stärebild Orion ("Ceinturestäre" an den Orionniwwel. D'Orionide komme visuell aus dëser Himmelsregioun, sinn tatsächlech awer Objeten aus eisem Sonnesystem.
D'Stärebild Orion

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Cuno Hoffmeister: Meteorströme. Joh. Ambr. Barth Verlag, Leipzig (1948)
  • Fritz Heide: Kleine Meteoritenkunde. Verständliche Wissenschaft Band 23, Springer-Verlag, Berlin 1957

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Saturn 01.svg Portal Astronomie

Referenzen[änneren | Quelltext änneren]