Häerdcheslee

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Häerdcheslee: Sandsteeblock mat dem gallo-réimesche Relief
Häerdcheslee: gallo-réimesch Figuren

D'Häerdcheslee ass e Fiels am Bësch Häerdchen (op eelere Kaarten Haertgen), nërdlech vun Allënster an der Gemeng Jonglënster, op deem d'Ëmrësser vun zwou Persounen, déi am Relief agemeesselt sinn, ze gesi sinn.

Se goufen "de Mann an d'Fra op de Lee" genannt. D'Fra gouf fréier och "schro Fra" genannt, well se hirem Mann de Kapp erofgeschloe soll hunn. Effektiv feelt der méi klenger Figur de Kapp.[1] Wëssenschaftler mengen datt et sech dobäi ëm Reschter aus der Zäit vun de Kelten handelt.[2]

Hir genee Bedeitung kann nëmme gerode ginn: De Maurice Detten huet uganks vum 19. Joerhonnert eng keltesch Verlobungsszen dra gesinn. De L'Evêque de la Basse-Moûturie féiert den Numm "Häerdcheslee" op d'germanesch Gëttin Hertha zréck.[3] Dës däerft awer kaum am (gallo-réimesche) Lëtzebuerg bekannt gewiescht sinn. Och ass den Numm "Häerdchen" wahrscheinlech einfach en Diminutiv vun "Haard", engem geleefegen Numm fir Bëscher. Fir de Jean Engling war et e keltescht Grafmonument.[4]

Fir den Ernest Schneider wier déi méi grouss Figur keng Fra, mä e Mann, an dat, wat als laang Hoer oder Fischi gedeit gouf, eng Kaputz vun enger Zort Mantel, bartocollus genannt, sou datt et sech ëm e Schoulmeeschter a säi Schüler handele kéint.[5]

Uewen um Fiels ass e Lach an deem fréier Urne versuergt goufen.

De Victor Hugo ernimmt dëst Monument a sengem "carnet de voyage" vun 1862, d'Joer, wou hie fir d'éischt op Lëtzebuerg komm ass. Hien evokéiert et a sengem Roman "L'homme qui rit" (1869), ouni awer d'Härtcheslee ausdrécklech mam Numm ze nennen.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Hess, J., 1960. Altluxemburger Denkwürdigkeiten. (=Beiträge zur Luxemburger Kultur- und Volkskunde). Luxemburg 1960, S. 20-21.
  • Schleich, A. et al., 2008 : Kultureller Wanderweg Godbrange - Altlinster. Kulturkommission der Gemeinde Junglinster, 49 S. (Härdcheslay, S. 16-19). [1]
  • Schleich, A., 2009: Härtcheslay : Geschichtliches über die vorzeitliche Kultstätte Härtcheslay und ihre Umgebung. Commission culturelle de la commune de Junglinster, 5 S. [2]
  • Schneider, E., 1939. Material zu einer archäologischen Felsenkunde des Luxemburger Landes. Luxemburg, 323 S. (Das Felsrelief an der Härtcheslä bei Altlinster, S. 302-306).

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Häerdcheslee – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. Hess, S.20.
  2. Guedber Pompjeen: "E Spazeiergang duerch d'Haerdchen", 55 Joer Guedber Pompjeen, Nr 2, 1990 , S.141.
  3. L'Evêque de la Basse-Moûturie: Itinéraire du Luxembourg germanique, ou Voyage historique et pittoresque dans le Grand-Duché, 1844, zit. n. Hess S.20.
  4. Hess, S.20
  5. Ernest Schneider: Material zu einer archäologischen Felsenkunde des Luxemburger Landes.. Luxemburg 1939, zit. n. Hess S.21.