Dominique de Villepin

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Dominique de Villepin
Launch Republique Solidaire 2010-06-19 n05.jpg
Gebuertsnumm Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin
Gebuer 14. November 1953
Rabat
Nationalitéit Frankräich
Educatioun Institut d'études politiques de Paris, Universitéit vu Paräis, École nationale d'administration
Aktivitéit Politiker, Diplomat, Schrëftsteller, Affekot
Partei Union pour un mouvement populaire, Rassemblement pour la République
Wikidata-logo-without-paddings.svg

Den Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin, gebuer de 14. November 1953 zu Rabat am Marokko, ass e franséischen Diplomat, UMP-Politiker, Schrëftsteller an Affekot.

Hie war ë. a. Premierminister vu Frankräich vum 31. Mee 2005 bis de 15. Mee 2007.

Hien ass besonnesch duerch seng Ried vum 14. Februar 2003 bekannt ginn, wéi e virum UNO-Sécherheetsrot den US-Amerikaner, déi een UNO-Mandat wollte kréien, fir iwwer den Irak hierzefalen, ee Kuerf ginn huet. Den amerikaneschen Aussemisister Colin Powell hat do - wéi spéider och bewisen - falsch "Beweiser" produzéiert an domat behaapt, de Saddam Hussein hätt Massevernichtungswaffen, déi praktesch d'ganz Welt géife bedreeën.

Biographie[änneren | Quelltext änneren]

Famill a Jugend[änneren | Quelltext änneren]

Qsicon Ueberarbeiten.svg 00Dëst Kapitel ass nach eidel oder onvollstänneg. Hëlleft w.e.g. mat, fir et ze komplettéieren.


Arméiszäit[änneren | Quelltext änneren]

Den Dominique de Villepin huet säi Militärdéngscht als Offizéier um Fligerdréier Clemenceau bei der franséischer Marine gemaach.

Zivil Carrière[änneren | Quelltext änneren]

Den Dominique de Villepin an de Colin Powell

Politesch Carrière[änneren | Quelltext änneren]

Publikatiounen[änneren | Quelltext änneren]

  • Parole d'exil; 1986.
  • Le droit d'aînesse; 1988.
  • Sécession;
  • Élégies barbares;
  • Les Cent-Jours ou l'esprit de sacrifice; Paräis (Perrin), 2001.
  • Le cri de la gargouille; Paräis (Albin Michel), 2002.
  • Éloge des voleurs de feu; Paräis (Gallimard), 2003.
  • Le Requin et la Mouette; Paräis, 2004.
  • Hôtel de l'insomnie; Paräis (Plon), 2008.
  • La cité des hommes; Paräis (Plon), 2009.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Yves Derai & Aymeric Mantoux, L'homme qui s'aimait trop; Paräis (L'Archipel), 2005. ISBN 2-84187-753-1
  • Jacques Julliard, Villepin ou le sabreur sabré; in: Le Nouvel Observateur, 04.-10. Mee 2006; S. 23.
  • Anna Cabana, Villepin, la verticale du fou; Paräis (Flammarion), 2010.
  • César Armand & Romain Bongibault, Dans l'ombre des présidents - Au coeur du pouvoir: Les secrétaires généraux de l'Élysée; Paräis (Fayard), 2016.

Gielercher[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Dominique de Villepin – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. Ordonnance souveraine N° 13149 vum du 25 Juli 1997.