Paterskierch Esch-Uelzecht

Vu Wikipedia
(Virugeleet vu(n) Paterkierch Esch-Uelzecht)
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Paterskierch
Esch-Uelzecht
D'Kierch St. Henri
D'Kierch St. Henri
Uertschaft Esch-Uelzecht
Par Esch-Uelzecht
Sainte-Famille
Numm / Patréiner Hl. Henri
Architekt(en) H. Gross
Baujoer 1922-1923
Konsekratiounsjoer 1923
Koordinaten 49° 30’ 02.5’’ N
05° 58’ 30.1’’ O
Kierchen - Kapellen

D'Kierch St. Henri vun Esch-Uelzecht, am Volleksmond Paterskierch genannt, ass eng kathoulesch Kierch déi zur Par Esch-Uelzecht Sainte-Famille an zu der Gemeng Esch-Uelzecht gehéiert.

D'Kierch steet am Quartier "Bruch" op der Franziskanerplaz, déi vun der rue de Belvaux, der rue des Franciscains, der rue Michel-Rodange an der rue Saint-Henri ëmginn ass. Den Haaptagank vun der Kierch ass an der rue Saint-Henri.

De Patréiner vun der Kierch ass den hellegen Henri, deem säi Fest den 13. Juli gefeiert gëtt.

Zur Par Esch St. Henri gehéiert ausser der Paterskierch och nach d'Kapell am Quartier Raemerech.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

D'Zäit vun de Pateren[änneren | Quelltext änneren]

Am Joer 1921 kruten d'Franziskanerpatere vu Metz op Wonsch vum Bëschof Pierre Nommesch den Opdrag, an der Noperschaft vun der Terres-Rouges-Schmelz eng nei Par mat enger Kierch opzebauen.[1]

De Grondstee vun der Kierch gouf den 31. Juli 1922 geluecht. Den Terrain huet der Terres-Rouges-Gesellschaft gehéiert, déi och de Bau bezuelt huet, deen ëmgi war vun Aarbechterwunnechten, Kolonie genannt. Den Architekt war den H. Gross, Architekt vun "Terres-Rouges". Dreiwend Kraaft vum Bau war den Henri Coqueugnot, Generaldirekter op der Schmelz.

Zesumme mat der Kierch gouf och e Klouschter gebaut, dat baulech mat der Kierch verbonne war. Den 23. August 1923 hu sech d'Franziskanerpateren zu Esch niddergelooss. Den éischte Paschtouer war de Pater Raphael Leguil, dee gläichzäiteg och Oberer vun der Franziskanergemeinschaft war. Si waren zoustänneg fir d'Pastoral vun de Schmelzaarbechter. Den 28. Oktober 1923 war d'Konsekratioun vun der Paterskierch a Presenz vum Bëschof Nommesch, dem Staatsminister Émile Reuter an dem Prënz Felix.[2] Déi nei Kierch hat deemools nach kee separaten Tuerm, nëmmen en Daachreider. Den Tuerm gouf eréischt an de Joren 1935-36 op der Westsäit un d'Kiercheschëff ugebaut.

Den 30. September 1928 gouf déi nei Kierch zum Sëtz vun enger bëscheeflecher Par erkläert, den 23. Dezember 1952 gouf se och staatlech unerkannt.

D'Franziskaner si bis de 5. Dezember 1959 zu Esch bliwwen. De Lëtzebuerger Pater Irénée Wilwert war fir d'lescht Paschtouer. Den 31. Januar 1962 huet d'Stad Esch-Uelzecht d'Kierch als Gebai iwwerholl.

Zanter dem 15. Januar 2016 hunn sech Pateren vun der Communautéit "Verbum spei" an der Paterskierch installéiert[3].

D'Zäit vum Eugène Kellner[änneren | Quelltext änneren]

No de Patere gouf d'Par 48 Joer laang vum Paschtouer Eugène Kellner (gebuer den 23. Januar zu Biermereng) geleet an zwar bis zu sengem Doud, den 12. Juni 2007. Ënner him ass net nëmmen eng lieweg Par mat enger eegener sozialer Porte Ouverte entstanen, mä de Kierchebau ass och mat räichhaltege sakralen zäitgenëssesche Konschtwierker zu engem liturgesche Bijou ginn.

An de Joren 1964 bis 1966 gouf d'Kierch mat Ënnerstëtzung vum Bëschof Léon Lommel zu engem groussen Deel sou ëmgebaut, datt si den neie Richtlinne vun der Liturgiereform vum Zweete Vatikanesch Konzil huet. No de Pläng vum Escher Architekt Robert Van Hulle an ënner der Opsiicht vum Willy Weigel entstoung e monumentalen a helle Raum mam Altor als Zentrum. Et sollt déi éischt Kierch zu Lëtzebuerg sinn, an där den Altor an der Mëtt vun der liturgescher Gemeinschaft steet.

Déi net figurativ gestalt Fënsteren, meeschtens fräi Kompositiounen, aus Bëtonglas stame vum Tréierer Kënschtler Reinhard Hess.

No an no koumen zäitgenëssesch Konschtwierker an d'Kierch. Eng grouss Zuel vu sakrale Konschtwierker stame vum Kölner Kënschtler Elmar Hillebrand:

  • d'Altorinsel mam Altorblock, deen den 18. Mee 1969 vum Bëschof Lommel feierlech konsekréiert gouf,
  • den Ambo (Liespult),
  • eréischt 1994 huet d'Altorinsel duerch e faarwegt Intarsieband hier definitiv Form kritt.
  • Zesumme mat sengem Jong, dem Johannes Hillebrand schaaft de Kënschtler 1996 nach déi 4 monumental Käerzestänner mat de Symbole vun de 4 Evangelisten.
  • Iwwer dem Altor hänkt zanter 1968 e monumentaalt Kräiz aus Bronze
  • Nieft der Altorinsel, um lénksen Eck vum Laanghaus zum fréiere Chouerraum steet eng Sakramentssail, déi vum Kölner Kënschtler Karl Burgeff skulptéiert gouf. Déi bronzen Dier vum Tabernakel stellt d'Zeen vum Fousswäschen duer a staamt vum Ludwig Gies.

Ufank vun der 80er Joren huet déi zweet Phase vun der kënschtlerescher Raumgestaltung ugefaangen:

  • Fir d'éischt koumen déi zwou vum Klemens Hillebrand an Stee gemeesselt Wandtafelen mat bemoolte Rummen an den zwee Säiteschëffer dobäi: riets d´Franziskustafel aus Savonières-Steen a lénks d'Operstéiungstafel aus Euville-Steen.
  • Vis-à-vis vun der Sakramenteseil ass eng barock Muttergottesstatu mam Jesuskand virun enger illusionistescher Rumm ubruecht.
  • An der lénkser Säitekapell steet eng bronze Pietà aus dem Joer 1987 op engem ronne Sockel aus italieneschem Santa-Fiora-Steen, deen un d'Opfer aus der Par, déi am Zweete Weltkrich gefall sinn, erënnert.
  • An der rietser Säitekapell steet eng monumental Statu vum Gudden Hiert aus dem Joer 2001. Dës vollplastesch Skulptur huet den Elmar Hillebrand zesumme mat sengem Jong Johannes aus Santa-Fiora-Stee gemeesselt.
  • Hannen, am fréiere Chouer, steet e monumentalen Dafsteen aus dem Joer 1987 ënner der Kuppel, déi dat himmlescht Jerusalem symboliséiert.
  • Eng Dauf aus Alabaster vum Clara Hillebrand hängt an der Kuppel iwwer dem Dafsteen a symboliséiert den Hellege Geescht.
  • Nieft dem Dafsteen steet och nach eng bronze Skulptur vun Adam an Eva aus dem Joer 1964, déi awer eréischt Ufanks den 1990er Joren opgestallt gouf, well den Elmar Hillebrand sech ganz enk mat d¨sem Wierk verbonne gefillt huet.
  • Zanter 1994 geet een och duerch en neit bronzent Haaptportal an d'Kierch eran. Si stellt verschidden Zeenen aus der biblescher Geschicht vum Bond tëscht Gott an de Mënschen duer.
  • Eng och vum Elmar Hillebrand aus Holz geschnëtzte Säitepaart stellt de Liewensbam duer.

Klacken[änneren | Quelltext änneren]

Am Kierchtuerm vun der Paterekierch hänke 6 Klacken, déi an den Téin cis" h' a' g' f' d' lauden.

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Schnell Kunstführer Nr. 2486 (Michel Schmitt): Katholische Pfarrkirche St. Heinrich Esch-sur-Alzette, 1. Oplo, 2001, St. Paulus Druckerei, 24 S., ISBN 3-7954-6388-2

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Paterskierch Esch-Uelzecht – Biller, Videoen oder Audiodateien

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. Alex Langini: Ein bisschen Geschichte - Die Sankt-Heinrich-Kirche in Esch/Alzette am Luxemburger Wort vum 23. Januar 2016, S. 28
  2. Konsekration der neuen Franziskanerkirche in Esch-Alz. am Luxemburger Wort vum 29. Oktober 1923
  3. Des moines dans la ville d'Esch-sur-Alzette