Adolphe-Bréck

Geographesch Koordinaten:

49° 36’ 30’’ N 06° 07’ 37’’ O

Adolphe-Bréck

D'Adolphe-Bréck, och Nei Bréck genannt, ass eng Bréck an der Stad Lëtzebuerg, déi d'Alstad mam Garer Quartier verbënnt. Benannt ass se nom Groussherzog Adolphe.

De Projet, eng Bréck an d'Verlängerung vum Boulevard Royal ze bauen, geet an d'Joer 1887 zréck. D'Propositioun fir eng Bréck mat engem grousse Bou ze baue war vum lëtzebuergeschen Ingenieur Eugène Ferron. Éischt Pläng ware vum lëtzebuergeschen Ingenieur Albert Rodange, déi definitiv Pläng goufe vum franséischen Ingenieur Paul Séjourné opgestallt. De 14. Juli 1900 huet de Groussherzog Adolphe de Grondstee geluecht, an 3 Joer drop, de 24. Juli 1903 gouf d'Bréck fir de Verkéier opgemaach.

D'Adolphe-Bréck war, wéi se gebaut gouf, déi gréisst Bréck aus Hastee vun der Welt. Se ass 153 m laang an 42 m héich. Hiren Haaptbou huet eng Spanwäit vu 84,65 m. Vir- an hannendrun si méi kleng Béi vu 21,60 m. D'Bréck sëtzt sech aus 2 Parallelbéi zesummen, wat et erlaabt, eng Breet vun der Strooss vun ugaangs 16 an haut 17,2 m z'erméiglechen. Eleng déi 2 Mëttelbéi bestinn aus 2850 m³ Gilsdrefer Sandsteen (de Rescht gouf mat Steng aus Iernzen, Déiljen an dem Verluerekascht gebaut).

Den Numm Nei Bréck krut se, well et schonn eng Bréck iwwer d'Péitrussdall gouf, nämlech d'Al Bréck, déi och "Passerelle" genannt gëtt.

Inhaltsverzeechnes

1 Ännerungen
2 Aktuell Problemer
3 Schwësterbrécken
4 Literatur
5 Kuckt och
6 Um Spaweck
7 De Bau, fotograféiert vum Charles Bernhoeft
8 Fotoen
9 Referenzen

Ännerungen [änneren]

1928: Elektrifizéirung vun der Charelisbunn ^[1]
1936: Erneierung vu 500 Balustraden
1961/62: D'Fuerpist kritt eng nei Stolbëtongsplack, déi 1,2 m méi breet ass
1976: Neie Pistebelag an Ofsécherung vun den Trottoiren
2003/04: Rëssstabiliséierung duerch 258 provisoresch Spanglidder

Aktuell Problemer [änneren]

Wéi d'Stroossebauverwaltung 1996 d'Bréck ënnersicht hat, konnt festgestallt ginn, datt an de Bréckebéi en etlech Stengbléck Schied opgewisen hunn, déi op d'Trassenaarbechten aus de Siechzegerjoren zréckzeféiere sinn.

Fir déi Rëss ze bremsen, huet am September 2003 d'Stroossebauverwaltung ugefaang iwwer 250 Verankerungstaangen un de Béi festzemaachen. Wéi am Februar 2005 eng vun deenen Ankerstaange gebrach ass, goufen déi zwee Weeër ënner der Bréck fir Foussgänger gespaart. Zënterhier ass de Wee op der Uewerstadsäit awer nees op. Eng grondleeënd Restauratioun vun der Bréck soll 2014 bis 2016 geschéien, de Verkéier gëtt dann iwwer eng 30 m méi wäit erriichte provisoresch Bréck mat dräi Bunnen an engem Trottoir geleet.

Schwësterbrécken [änneren]

Eng Kopie vun der Adolphe-Bréck steet zu Philadelphia. Et ass d'Walnut Lane Bridge, a si ass am arméierte Bëtong gebaut.

Och de Ponte de San Jorge zu Arguisuelas (Castilla La Mancha), eng Eisebunnsbréck, gläicht der Neier Bréck, ofgesi vun e puer klenge Béi méi iwwer dem Haaptbou, dee bei där Bréck aus just engem Bou besteet.^[2]

Tëschent 1908 bis 1912 ass zu Constantine an Algerien d'Sidi Rached Bréck ënnert der Leedung vum Ingenieur Aubin Eyraud gebaut ginn. Och hien huet sech op d'Pläng vum Séjourné gestëtzt, hien huet d'Bréck awer verlängert fir esou de Staddeel El Kantara mat der Gare ze verbannen, déi op der anerer Säit vun deem breeden Dall vum Oued Rhumel läit. ^[3]

Literatur [änneren]

Koltz, Jean-Pierre, Baugeschichte der Stadt und Festung Luxemburg, 3 Bänn, Lëtzebuerg 1946/51.
Eng Nei Bréck: Den Dossier an der Duebelnummer 267/268 am forum vum Juni/Juli 2007, op 21 Säiten.