NGC 4395
|
|||||
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
| Stärebild | Canes Venatici (CVn) | ||||
| Positioun fir d'Equinoxe J2000.0 | |||||
| Rektaszensioun | 12h 25m 48.93s | ||||
| Deklinatioun | + 33° 32' 47.8" | ||||
| Ausgesinn | |||||
| Hubble-Sequenz | SA(s)m:; LINER Sy1.8 |
||||
| Visuell Magnitude | 10,0 mag mag | ||||
| Visuell Magnitude (B-Band) | 10,6 mag mag | ||||
| Wénkelduerchmiesser | 13′,2 × 11′,0 | ||||
| Flächenhellegkeet mag/arcmin2 | 15,3 mag | ||||
| Physikalesch Donnéeën | |||||
| Gehéiert zu | Canes-Venatici-I-Grupp | ||||
| Distanz (Lj) | 14 Mio. | ||||
| Routverrécklung | +0,00101 ± 0,00005 | ||||
| Radialvitesse | (+303 ± 14) | ||||
| Absoluten Duerchmiesser | 55 000 | ||||
| Geschicht | |||||
| Entdecker | Wilhelm Herschel | ||||
| Entdeckungsdatum | 2. Januar 1786 | ||||
| Katalog- an Entdeckerbezeechnungen | |||||
| CGCG | 187-42 | ||||
| GC | 2958 | ||||
| h | 1252 | ||||
| H | 5.29.1 | ||||
| IRAS | 12233+3348 | ||||
| KUG | 1223+338 | ||||
| MCG | +6-27-53 | ||||
| NGC | 4395 | ||||
| PGC | 40596 | ||||
| UGC | 7524 | ||||
| 2MASX | J12254892+3332482 | ||||
Den NGC 4395 ass eng Balkespiralgalaxis am Stärebild Canes Venatici. Si ass 14 Millioune Liichtjoer vun eis ewech a Member vun der Canes-Venatici-I-Grupp. Si ass eng aktiv Galaxis mat engem ganz hellem Zentrum, d. h. mat engem Aktive galaktesche Kär (AGN). Den NGC 4395 ass eng Seyfert-1-Galaxis.
Inhaltsverzeechnes |
Besonnesches [änneren]
Am NGC 4395 gouf vu briteschen a japanesche Wëssenschaftler ëm den Andrew Fabian a Kazushi Iwasawa vun der Universität Cambridge mat Hëllef vum japanesche Röntgensatellit "Advanced Satellite for Cosmology and Astrophysics" (ASCA) dat deemools klengst masseräicht Schwaarzt Lach mat enger Mass vun 10.000 bis 100.000 Sonnemasse fonnt. Soumat war et 100 mol méi kleng wéi all bis dohin bekannt Schwaarz Lächer vun deem Typ. Kuerz duerno gouf an der Galaxis M82 nach méi e klengt Lach entdeckt.
Ausserdeem gëtt et an der Galaxis en etlech H-II-Gebidder, wouvun der dräi als separat Objeten am New General Catalogue stinn: NGC 4399, NGC 4400 an NGC 4401.
Entdeckung [änneren]
Den NGC 4395 gouf den 2. Januar 1786 vum däitsch-briteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.
Um Spaweck [änneren]
| Commons: NGC 4395 – Biller, Videoen oder Audiodateien |
Kuckt och [änneren]
NGC 4371 | NGC 4372 | NGC 4373 | NGC 4374 | NGC 4375 | NGC 4376 | NGC 4377 | NGC 4378 | NGC 4379 | NGC 4380 | NGC 4381 | NGC 4382 | NGC 4383 | NGC 4384 | NGC 4385 | NGC 4386 | NGC 4387 | NGC 4388 | NGC 4389 | NGC 4390 | NGC 4391 | NGC 4392 | NGC 4393 | NGC 4394 | NGC 4395 | NGC 4396 | NGC 4397 | NGC 4398 | NGC 4399 | NGC 4400 | NGC 4401 | NGC 4402 | NGC 4403 | NGC 4404 | NGC 4405 | NGC 4406 | NGC 4407 | NGC 4408 | NGC 4409 | NGC 4410 | NGC 4411 | NGC 4412 | NGC 4413 | NGC 4414 | NGC 4415 | NGC 4416 | NGC 4417 | NGC 4418 | NGC 4419 | NGC 4420
