Vulpecula (Stärebild)

Date vum Stärebild Vulpecula
Lëtzebuergeschen Numm	Fuuss
Laténgeschen Numm	Vulpecula
Laténgesche Genitiv	Vulpeculae
Laténgesch Ofkierzung	Vul
Positioun	Nërdleche Fixstärhimmel
Rektaszensioun	18h 57m bis 21h 31m
Deklinatioun	+19° 25´bis +29° 30´
Fläch	268 Quadratgrad
Siichtbar op de Breedegraden	90° Nord bis 55° Süd
Observatiounszäitraum fir Mëtteleuropa	September
Zuel vu Stäre mat Gréisst < 3m	0
Hellste Stär, Gréisst	Anser (α Vulpeculae), 4,44m
Meteorstréim
Nopeschstärebiller (vu Norden am Auerzäresënn)	Cygnus Lyra Hercules Sagitta Delphinus Pegasus
Kaart vum Stärebild Vulpecula

D'Stärebild Vulpecula (laténgesch) Fuuss, oder Fiisschen läit um nërdlechen Himmel.

Beschreiwung

De Fuuss ass en onschäinbaart Stärebild tëschent dem markanten Cygnus (Schwan) an dem Sagitta (Feil). Kee vu senge Stäre ass méi hell wéi 4. Gréissteklass.

Duerch de Fuuss zitt sech dat stäreräicht Band vun der Mëllechstrooss, dofir huet hien eng Rei vun oppene Stärekéip.

Interessant Observatiounsobjete sinn d'Planetaresch Niwwelen M 27, och Hantelniwwel genannt, an den oppene Stärekoup Collinder 399.

Geschicht

D'Stärebild Vulpecula gouf Enn vum 17. Joerhonnert vum Danzeger Astronom Johannes Hevelius agefouert. Ufanks huet et Vulpecula cum ansere, “Fuuss mat Gäns” geheescht. D'Gäns, déi de Fuuss unhält, ass haut keen offiziellt Stärebild méi. Nëmmen den Numm vum hellste Stär Anser (och Lukida Anseris genannt ) erënnert un dat Gefliggeldéier.

Am Joer 1967 entdeckten d'Astronomen Antony Hewisch an Jocelyn Bell Burnell vun der University of Cambridge am Vulpecula den éischten Pulsar (PSR 1919+21).

Himmelsobjeten

Stären

B	F	Numm o. aner Bezeechnungen	m	Lj	Spektralklass
α	6	Anser, Lukida Anseris	4,44	297	M0 III
	23		4,50	328	K3 III Fe-1
	31		4,56	217	G7 III Fe-1
	13		4,57	359	B9.5 III
		NT	4,66	222	A4 III
	1		4,76	911	B4 IV
		QR	4,79	1200	B3 Ve
	29		4,81	214	A0 V
	12		4,90	619	B2.5 Ve
	30		4,92	365	K2 III
	9		5,00	609	B8 IIIn
	32		5,03	740	K4 III
	28		5,06	493	B5 IV
	17		5,08	488	B3 V
	4		5,14	237	K0 III
		QS	5,18	4300	G3 Ib-II
		NU	5,19	327	A7 Ivn
	3		5,22	403	B6 III
	16		5,23	211	F2 III
	33		5,30	397	K3.5 III
	24		5,30	472	G8 III
	35		5,39	182	A1 V
		ES	5,46	1900	B0.5 IV
	10		5,50	357	G8 III
	25		5,50	1800	B8 IIIne

Den hellste Stär am Fuuss ass den Anser (α Vulpeculae), et ass e Roude Ris op enger Distanz vun 297 Liichtjoer vun eiser Äerd.
Den Anser erschéngt am Teleskop als Duebelstär. Am Ofstand vun 414 Bousekonnen ass de Stär 8 Vulpeculae siichtbar. Tatsächlech leie béid Stären, nëmme vun der Äerd aus gesinn an enger Richtung. Si si méi wéi 200 Liichtjoer auseneen an net iwwer d'Schwéierkraaft unenee gebonnen.

Messier- an NGC-Objeten

Messier (M)	NGC	Divers	Numm	m	Typ
27				Hantelniwwel	Planetareschen Niwwel
	6802				Oppene Stärekoup
	6823				Oppene Stärekoup
	6830				Oppene Stärekoup
	6885				Oppene Stärekoup
	6940				Oppene Stärekoup
		Collinder 399	Kleederbigel		Oppene Stärekoup
		Stock 1			Oppene Stärekoup

De M27, den Hantelniwwel (engl. Dumbbell Nebula), ass een vun de bekanntesten planetareschen Niwwelen. Hie gouf am Joer 1764 vum Charles Messier als éischten Objet vu senger Aart entdeckt. Et handelt sech ëm den ofgestoussene Gasmantel vun engem Stär.

Am oppene Stärekoup NGC 6940 sinn ongeféier 100 Stäre bis zu der 9. Gréissteklass.

De Collinder 399 (och Brocchis Koup genannt) ass en Oppene Stärekoup, deem seng Stärenassoziatioun un e Kleederbigel erënneren. Hien ass mat bloussem A siichtbar.

De Stock 1 ass en ausgedeenten helle Stärekoup.

D'Stärebild Vulpecula huet doriwwer eraus e puer liichtschwaache Galaxien an och planetaresch Niwwelen, déi an de New General Catalogue opgeholl goufen. Allerdéngs sinn dës Objete méi schwaach als déi 13. Gréissteenklass a nëmmen a groussen Teleskopen oder op laang beliichte Fotoen ze gesinn.

Um Spaweck

• (de) Astronomie.de: D'Stärebild Vulpecula

Commons: Vulpecula – Biller, Videoen oder Audiodateien

Portal Astronomie