François Altwies

Vu Wikipedia, der fräier Enzyklopedie.
Wiesselen op: Navigatioun, sichen

De François Altwies gebuer den 11. November 1869, a gestuerwen de 5. Juli 1936, war e Lëtzebuergesche Politiker, Affekot an Notaire.

De François Altwies gouf 1897 Notaire zu Jonglënster an duerno vun 1922 un an der Stad Lëtzebuerg.

1911 gouf hie fir d'éischt als Deputéierte vun de Kantone Lëtzebuerg a Gréiwemaacher an d'Chamber gewielt. Wéi 1914 d'Rietspartei gegrënnt gouf huet hie sech där ugeschloss, fir déi hien 1915 an 1918 als Deputéierten erëmgewielt gouf.

Hie war zesumme mam Émile Prüm, Joseph Bech, am Auguste Thorn ee vun den Haaptleit an der Rietspartei.

Den 28. Juni 1917, wéi de Léon Kauffman Premier gouf, gouf hie Vizepresident vun der Chamber, an e puer Méint duerno gouf hien als Nofolger vum Edouard Hemmer Chamberpresident, wat e bis 1925 blouf.

Bei de Wale vum 26. Oktober 1919, déi éischt nom Éischte Weltkrich, an no der Verfassungsännerung vum 15. Mee am selwechte Joer, bei där d'allgemengt Walrecht an de Proportzsystem applizéiert goufen, gouf hie fir d'Circonscriptioun Zentrum gewielt, a koum och erëm 1925 an 1931 an d'Chamber.

De 6. Mäerz 1933 gouf hie Member vum Staatsrot an ass dat bis zu sengem Doud bliwwen.[1]

De François Altwies hat sech den 21. Mee 1901 mat der Elise Wurth bestuet.

Gielercher[änneren]


Chamberpresidenten

Gaspard-Théodore-Ignace de la Fontaine - Charles Metz - Théodore Pescatore - Victor de Tornaco - Jean-Mathias Wellenstein - Jean-Pierre Toutsch - Norbert Metz - Michel Witry - Paul de Scherff - Félix de Blochausen - Jean Pierre Foehr - Jacques-Gustave Lessel - Zénon de Muyser - Emmanuel Servais - Théodore Willibrord de Wacquant - Charles-Jean Simons - Auguste Laval - Edouard Hemmer - François Altwies - René Blum - Emile Reuter - Joseph Bech - Victor Bodson - Romain Fandel - Pierre Grégoire - Antoine Wehenkel - René Van Den Bulcke - Léon Bollendorff - Erna Hennicot-Schoepges - Jean Spautz - Jean Asselborn - Lucien Weiler - Laurent Mosar
Doyens d'âge: Mathias Ulrich - Jean-Pierre Urwald - Nicolas Wirtgen


Referenzen[änneren]