Joseph Bech

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
De Joseph Bech, 1933, zu senger Zäit als Premierminister

De Joseph Bech gebuer de 17. Februar 1887 zu Dikrech a gestuerwen den 8. Mäerz 1975 an der Stad war e lëtzebuergesche Politiker.

De Joseph Bech wiisst an enger politesch aktiver Famill op. Nom Kolléisch zu Iechternach studéiert hien Droit zu Fribourg an zu Paräis an etabléiert sech 1914 als Affekot zu Lëtzebuerg.

Politesch Carrière[änneren | Quelltext änneren]

Am Juni 1914 gëtt hien, als Vertrieder vun der Musel, Deputéierte fir d'Rietspartei an der Chamber. 1921 gëtt hien Innen- a Bildungsminister an der Regierung Reuter an 1923 zousätzlech och nach Justizminister. No engem kuerzen Intermezzo an der Oppositioun gëtt de Bech 1926 Premierminister, Ausseminister, Bildungs- a Wäibauminister. D'Poste vun Aussen- a vu Wäibauminister sollt hien ouni Ënnerbriechung bis 1959 behalen, Premier ass hie bis 1937, wou seng Regierung beim Referendum iwwer d'Maulkuerfgesetz eng Néierlag huet missen astiechen. Zäitweileg ass hien och fir d'Ressorte Landwirtschaft, Konscht a Wëssenschaft, an Intérieur zoustänneg.

Am Zweete Weltkrich ass de Joseph Bech Ausseminister an der Exilregierung zu London. Hien huet do 1944 d' Benelux-Traitéen ënnerschriwwen.

Och den NATO - Vertrag (Ënnerschrëft: de 4. Abrëll 1949 zu Washington DC) an den Traité vun der CECA (Ënnerschrëft: den 18. Abrëll 1951 zu Paräis) droe seng Ënnerschrëft.

Vun 1953 (nom Doud vum Pierre Dupong) bis 1958 ass de Joseph Bech Premierminister. Hien ass bis 1959 Regierungsmember, an duerno bis 1964 Deputéierten a Chamberspresident.

Gielercher[änneren | Quelltext änneren]

Literatur[änneren | Quelltext änneren]

  • Haag, Emile: Joseph Bech *1887 1975: au service du pays des années 1920 aux années 1950, In: Une réussite originale - Le Luxembourg au fil des siècles (Ss 444-455); Lëtzebuerg (Éditions Guy Binsfeld), 2011; 576 Säiten (ill.); ISBN 978-2-87954-235-5

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Joseph Bech – Biller, Videoen oder Audiodateien


Chamberpresidenten

Gaspard-Théodore-Ignace de la Fontaine - Charles Metz - Théodore Pescatore - Victor de Tornaco - Jean-Mathias Wellenstein - Jean-Pierre Toutsch - Norbert Metz - Michel Witry - Paul de Scherff - Félix de Blochausen - Jean Pierre Foehr - Jacques-Gustave Lessel - Zénon de Muyser - Emmanuel Servais - Théodore Willibrord de Wacquant - Charles-Jean Simons - Auguste Laval - Edouard Hemmer - François Altwies - René Blum - Emile Reuter - Joseph Bech - Victor Bodson - Romain Fandel - Pierre Grégoire - Antoine Wehenkel - René Van Den Bulcke - Léon Bollendorff - Erna Hennicot-Schoepges - Jean Spautz - Jean Asselborn - Lucien Weiler - Laurent Mosar - Mars Di Bartolomeo
Doyens d'âge: Mathias Ulrich - Jean-Pierre Urwald - Nicolas Wirtgen


Referenzen[änneren | Quelltext änneren]