Sirius (Stär)
| Sirius | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| aner Nimm oder Katalognummeren | ||||||||||||||
|
De Sirius, (α / Alpha Canis Majoris) och Hondsstär, Aschere oder Canicula genannt, ass deen hellste Stär um Nuetshimmel an den Haaptstär vum Stärebild Canis Major (Groussen Hond). De Groussen Hond stellt wuel ursprënglech de schakalkäppegen alägyptesche Gott Anubis duer. De Sirius ass de südlechste Stär vum Wantersechseck.
Koordinate fir d'Equinoxe J2000.0:
- Rektaszensioun: 6h45m8,90s
- Deklinatioun: -16°42'58,0"
- Faarf: wäiss
De Stär Sirius ka vun alle bewunnte Géigende vun der Äerd gesinn ginn an huet eng visuell Magnitude vu -1,46m an eng absolut Hellegkeet vun 1.5M. Mat nëmmen 8,6 Liichtjoer Distanz ass hien och een vun de noste Stären vun der Äerd, an huet dofir eng relativ grouss Eegebeweegung vun 1,3 Bousekonnen am Joer. De Sirius gehéiert ausserdeem zu der Ursa-Major-Stroum, d.h. hien huet eng ähnlech Eegebeweegung wéi Deeler vum Stärebild Ursa Major (Grousse Bier), an ass dofir och entwécklungsgeschichtlech mat dëse Stäre Famill.
De Sirius ass een Haaptreiestär vun der Spektralklass A0 oder A1 mat der Liichtkraaftklass Vm.
Seng Mass ass ronn 2,4-mol sou grouss wéi déi vun eiser Sonn, säin Duerchmiesser ass 1,8-mol a seng Liichtkraaft 26-mol sou grouss. Seng Iwwerflächentemperatur läit bei ronn 10.000 K, wat de Grond fir seng grouss Hellegkeet ass.
Inhaltsverzeechnes |
[änneren] Duebelstäresystem Sirius
De Sirius ass en Duebelstäresystem. De Begleetstär ass duerch de groussen Hellegkeetsënnerscheed an dem kuerzen Ofstand vu maximal 11,4 Bousekonnen eréischt am Joer 1862 vum Alvan Graham Clark (Jong vun engem Teleskopebauer) entdeckt ginn. Géigeniwwer vun der méi heller Komponent Sirius A huet de Begleetstär Sirius B nëmmen eng visuell Magnitude vun 8,5m an ass e Wäissen Zwerg. Dat gouf eréischt am Joer 1923 erkannt, wéi sech erausgestallt huet, datt, obwuel de Sirius B bal esou schwéier ass wéi eis Sonn an eng wiesentlëch méi waarm Iwwerflächentemperatur vun 25.000 K huet, muss hie bei senger schwaacher Hellegkeet eng entspriechend manner grouss sinn. De Sirius B ass ronn 0,94 Sonnemasse schwéier, ass dobäi awer méi kleng wéi de Neptun. Et war den éischte wäissen Zwerg, den entdeckt gouf an ëmkreest de Sirius A eemol a knapps 50 Joer.
Den Ofstand vu béide Stären (grouss Hallefachs) bedréit ronn 4 Mrd. km (vergläichbar mat der Distanz Sonn-Neptun), woubäi d'Exzentrizitéit vun der Bunn mat 0,58 zimlech héich ass.
[änneren] Vu weem ass den Numm
Den Numm Sirius selwer staamt entweder vum alegyptesche Gott Osiris, vum griichesche Sirene, oder vum griichesche Wuert seirios, de "Verbrannten" of.
Umierkung: De Sirius ass dIsis, den Orion ass dOsiris.
[änneren] Geschichtlech Notiz
De Sirius war den éischte Stär fir deen eng Miessung vun der Vitesse vu senger Beweegung am Raum mat Hëllef vum Doppler-Effekt gemaach gouf. (1862)
[änneren] Um Spaweck
- (de) http://www.astronews.com/news/artikel/2000/11/0011-038.shtml
- (en) http://hubblesite.org/newscenter/newsdesk/archive/releases/2005/36/
- (en) Gréisseverhältnësser mat aner Himmelskierper
[änneren] Kuckt och
- ABC vun de Stären
- Gréisste Stären
- Nooste Stären
- Hellste Stären
- Verännerlech Stären
- Hallefregelméisseg verännerlech Stären
- Konstellatioun
| Commons: Sirius – Biller, Videoen oder Audiodateien |
