Adlerniwwel

Date vum Adlerniwwel
Foto vum Adlerniwwel European Southern Observatory
Objettyp	Emissiounsniwwel (Typ H II)
Stärebild	Serpens (`Ser`)
Positioun (Equinoxe J2000.0)
Rektaszensioun	18h 18.8m
Deklinatioun	− 13° 49'
Klassifikatioun	II,3,m,n (Trumpler), e (Shapley)
Ausgesinn
Visuell Magnitude	+ 6,0 mag
Wénkelduerchmiesser	7,0'
Physikalesch Daten
Gehéiert zum
Distanz	ca. 7000 Liichtjoer
Routverrécklung	60 ∙ 10⁻⁶
Radial Vitesse	18,0
Alter	5,5 Mio.
Entdecker	Cheseaux
Entdeckungsjoer	1745
Katalogbezeechnungen
Messier 16, NGC 6611, C 1816-138, OCl 54, OCISM 10

Den Adlerniwwel oder IC 4703 (kuckt Index-Katalog) ass en Niwwel zesumme mat engem Oppene Stärekoup am Stärebild Serpens. Dëse Koup huet am Messier-Katalog d'Nummer M 16 resp. am NGC d'Nummer NGC 6611. A ville Kataloge ginn d'Niwwelen an d'Stärekéip gläichbedeitend opgefouert, sou datt d'Messier-Katalog-Bezeechnung meeschtens och fir den Niwwel gebraucht gëtt.

Beschreiwung [änneren]

Den Adlerniwwel ass ongeféier 7.000 Liichtjoer vun eiser Sonn ewech. Hien huet eng Visuell Magnitude vu 6,4^m.

Et ass en Emissiounsniwwel (Typ H II), aus deem sech en oppene Stärekoup forméiert. E besteet haaptsächlech aus Waasserstoff, dee sech wéinst der niddreger Temperatur zu Waasserstoffmolekülen zesummeschléisse konnt. Den ca. 20 Liichtjoer grousse Niwwel huet Stëbssäilen, déi bis zu 9,5 Liichtjoer laang sinn an un deenen hire Spëtzten nei Stäre sinn, woufir si och Pillars of Creation (Säile vun der Genesis) gedeeft goufen. Déi Onduerchsiichtegkeet vum Niwwel kënnt duerch Silikat- a Kuelestoffpartikel zoustanen. Den Alter vun de Stäre läit bei ronn 800.000 Joer. E puer Stäre sinn ganz jonk, a ginn op 50.000 Joer geschat.

Entdeckung [änneren]

Den oppene Stärekoup gouf vum Schwäizer Astronom Jean-Philippe de Chéseaux während der Kartographéierung vun 21 Niwwelen an de Jore 1745 a 1746 entdeckt.

Onofhängeg vun der Observatioun vum Chésaux, (seng Lëscht koum eréischt 1892 eraus, hat de franséischen Astronom Charles Messier den Niwwel 18 Joer méi spéit entdeckt. Seng Observatioun hat de Messier den 3. Juni 1764 a sengem Katalog agedroen. Den observéierte Stärekoup gëtt a sengem Katalog als "e Koup vu klenge Stären, agebett an engem schwaachen Gléien" beschriwwen. Ausserdeem stellt hie fest, datt dëse Stärekoup an engem "klengen Teleskop wéi en Niwwel ausgesäit". Eng direkt Observatioun vum Niwwel, sou wéi d'Fotoe vum Hubble-Weltraumteleskop e weisen, gouf nach net gemaach.

Fuerschung [änneren]

1995 goufe mam Hubble-Weltraumteleskop Fotoe vun dëser Regioun gemaach, déi faszinéierend Strukture gewisen hunn. Et war fir déi éischt Kéier gelongen, detailléiert Ablécker an d'Genesisprozesser vu Stären ze maachen. D'Säile gläichen der Struktur vu Gräifvullen am Stuerzfluch, wouduerch den Niwwel säin Numm krut.

Ufank 2007 hat de Spitzer-Weltraumteleskop Fotoen am Infraroutberäich gemaach. Déi Fotoe weisen den intakte Niwwel, wéi een e vu bekannte Fotoen vum Hubble-Teleskop kennt, an eng Wollek aus gliddegem Stëbs. Et gëtt ugeholl, datt déi Wollek en Iwwerrescht vun enger Stärenexplosioun respektiv vun enger Supernova ass, an datt se wahrscheinlech genuch Kraaft huet, fir d'Molekülwolleken, aus deenen d'Säile bestinn, an hirer Form ze veränneren. Sou besteet d'Méiglechkeet, datt dës Wollek vun der Supernova Stëbs a Gasen aus dem Niwwel mat sech räisst an déi doran an dohannert verstoppt jonk Stäre fräileet. D'Supernova, déi de méiglechen Ausléiser war, konnt wahrscheinlech virun ee bis zweedausend Joer um Himmel observéiert ginn. Duerch d'Distanz vu 7000 Liichtjoer läit d'Evenement schonns aacht oder néngdausend Joer zréck. Astronome spekuléieren, datt d'Säile schonns fort kéinte sinn, mir awer wéinst der grousser Distanz an der Zäit, déi d'Liicht fir dës Rees brauch, (kuckt Liichtvitesse), nach den Zoustand vum Niwwel gesinn, wéi viru 7000 Joer.