Wallounien

Vu Wikipedia
Op d'Navigatioun wiesselen Op d'Siche wiesselen
Wallonia (Belgium) location.svg

Wallounien (op Wallounesch: Walonreye oder Waloneye) ass eng kulturell an historesch Géigend am Süde vun der Belsch. Si ass praktesch deckungsgläich mat der politescher wallounescher Regioun déi an den 1970er Joren entstanen ass. Eent vun de wichtegsten Elementer dat Wallounie charakteriséiert ass d'Sproochegrenz vum romanesche Süden mat dem germaneschen Norden an Osten. Am grousse Ganzen zitt déi Grenz sech vun Dunkerque iwwer Mouscron, Renaix, Enghien, an Halle bis an de Süde vu Bréissel fir da weider iwwer Landen a Glons laanscht Maastricht bis op Aubel ze kommen. Do dréint se no Süden an Direktioun Malmedy, Maartel an Arel fir bis op d'Grenz vum franséische Loutrengen ze kommen. Dobäi mécht s'am Norden d'Grenz mat den hollänneschen Dialekter am am Oste mat den däitschen.

Geographie[änneren | Quelltext änneren]

Wallounien huet eng Fläch vu ronn 16.900 km², wouvu mat Ausnam vum wallounesche Brabant südlech vu Bréissel an enger grousser Partie vum westlechen Hainaut op der franséischer Grenz, praktesch alles zum Territoire vum belsche Meusebaseng gehéiert.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

Ekonomie[änneren | Quelltext änneren]

Ekonomie viru 1750[änneren | Quelltext änneren]

Den natierleche Räichtum huet d'Ekonomie vun der spéiderer wallounescher Géigend scho vum Mëttelalter u konditionéiert. Kuelen, Eisenäerzer, Bläi an Zënn hunn do eng grouss Roll gespillt. Fir Veraarbechtung vum Messeng a vum Koffer goufen Iewen a Mulle gebraucht. Dat hat mat sech bruecht datt sech e groussen Handel mat leemege Biedem, Derle genannt entwéckelt huet, an dat déi Betriber déi drop ugewise waren, sech sou no wéi méiglech bei de Plazen installéiert hunn wou déi Biedem ze fanne waren, wéi ëm Namouer, Andenne (wäiss Derle), Andenelle, Couthuin, Héron, Huy an Dinant. D'Derle déi vun de Kofferschléier gebraucht gouf koum vu Rhisnes. D'Steekaulen op der Meuse an um Escaut hu Kalleksteng geliwwert an déi vun Dinant de schwaarze Marber. D'Réistoffer déi aus dem Akerbau an der Véizuucht koumen, grad wéi déi aus de Bëscher, an d'Handwierker déi sech domat beschäftegt hunn, hunn och eng grouss Roll gespillt, woubäi mat virop d'Wollproduktioun, d'Gierwereien, souwéi den Ubau vu Fluess a Geed.

Industrie[änneren | Quelltext änneren]

Metallurgie

Grouss Schmëtten hu sech ufanks an den Däller vun den Ardennen, laanscht d'Baachen a Flëss am Condroz, tëscht Sambre a Meuse, flossof vun Namouer an am Pays de Franchimont néiergelooss. D'Metall wat an de Schmëtte produzéiert gouf bei der Fabrikatioun vu blanke Waffen, Rëschtungen a Kanoune gebraucht souwéi an den Neelfabrécken. De Koffer gouf haaptsächlech am Dall vun der Meuse verschafft, wärend de Messeng am Dall vum Escaut a besonnesch zu Tournai produzéiert gouf, wat et domat tëscht dem 13. a 15. Joerhonnert zu enger grousser Prosperitéit bruecht huet. Vum 14. Joerhonnert goufen och Bläi- a Galmeiminnen am Dall vun der Meuse tëscht Huy an Andenne exploitéiert. Anerer waren zu Plombières a zu La Calamine, zwou Uertschaften déi hiren Numm deene Metaller a Mineraler ze verdanken hunn. Am 15. Joerhonnert goufen déi éischt Héichiewen installéiert, an déi direkt Eiseproduktioun gouf sou mat enger indirekter ersat déi méi e propert Endprodukt geliwwert huet. Den Affinage gouf duerno a klenge Fabrécke gemaach, déi laanscht d'Baache stoungen, well d'Waasserkraaft gebraucht gouf fir d'Gebléiser vun den Iewen an deenen de Goss nees geschmollt gouf fir en ze rengegen, unzedreiwen.

D'Metallurgie blouf am Laf vun der Zäit ëmmer am Dall vun der Meuse an an hiren Niewendäller. Am 16. Joerhonnert hunn d'Schmelze sech op fënnef Industriebasenge verdeelt. Zum Baseng vun Namouer huet d'Entre-Sambre-et-Meuse gehéiert an d'Niewendäller flossof. Zum Baseng vu Huy huet haaptsächlech den Dall vum Hoyoux gehéiert an zu deem vu Léck hunn Däller vun der ënneschter Ourthe, der Vesdre, der Hoëgne an déi vun hiren Nieweflëss gehéiert. Am Basseng vun Durbuy louchen d'Schmëtte vun der ieweschter Ourthe, der Amblève a vun der Aisne an zum Baseng vun Habich hun d'Schmelze laanscht d'Lesse, d'Semois an d'Kuer gehéiert. De Baseng vun Namouer war bei Wäitem de gréissten. Am Ufank vum 16. Joerhonnert war d'Expansioun vun der Siderurgie e wichtege Phenomeen an der Geschicht vun der wallounescher Ekonomie. Ongeféier 200 Scmelzen a Schmëtte waren aktiv (Frankräich hat deemools knapps dat Duebelt) an den technesche Fortschrëtt huet sech bemierkbar gemaach. D'Fabrécken hu sech laanscht Flëss mat vill Waasser etabléiert fir méi Energie zur Verfügung ze hunn, an d'Iewen déi ëmmer méi grouss goufen konnte méi grouss Quantitéiten an och bessere Goss liwweren.

Kuelegrouwen

A Wallounien gouf zanter dem 12. Joerhonnert d'Kuel exploitéiert, am Ufank plazeweis nëmmen iwwer Dag, awer zanter dem 13. Joerhonnert goufen an den traditionelle Kuelerevéieren, wéi am Borinage (westlech vu Mons), am Zentrum (ëm La Louvière) an an der Géigend vu Charleroi a vu Léck, Pëtzer gegruewen. Am Ufank waren déi Pëtzer an der Déift limitéiert wëll d'Galerien op Waasserodere gestouss sinn, oder well se mat Sickerwaasser vollgelaf sinn. Do wou et méiglech war gouf dat Waasser iwwer Drainagen an Däll, déi méi déif louchen, ofgeleet. Déi Drainagen hate jee no Géigend verschidden Nimm, araines zu Léck, saiwes zu Charleroi an escors a conduits am Borinage an am Centre. Dee Systeem konnt deemno och nëmme bis op eng bestëmmt Déift ëmgesat ginn. Sou waren d'Kuelenxploitatioune laang kleng Betriber déi vu sougenannte maîtres parçonniers mat relativ wéineg Kapital bedriwwe goufen. Well et déi Zäit géi grouss Konne vun de Kuelegrouwen, wéi d'Metallurgie an Glasfafrikatioun nach net gouf gouf se haaptsächlech fir d'Hëtze vun de Wunnengen gebraucht, souwéi an den Ateliere vun de Klautercher an an de Schmëtten.

Landwirtschaft[änneren | Quelltext änneren]

Um Enn vum Ancien Régime huet manner wéi e Véierel vun der wallounescher Bevëlkerung an de Stied gewunnt. Dat hat mat sech bruecht datt Qualitéit vun der Agrarproduktioun sech stänneg verbessert huet. De Wëlle fir de Rendement an d'Luucht ze dreiwen huet sech ofhängeg vun den natierleche Regiounen ënner veschiddene Forme manifestéiert. Wann en och manner grouss an den Ardennen, am belsche Loutrengen an am Hainaut a Brabant war, sou huet e sech ëmsou méi am Condroz, der Hesbaye an an der Famenne bemierkbar gemaach woubäi een am Herverland bal vun enger Agrarrevolutioun konnt schwätzen.

Nuvola apps xmag.png Méi Informatioun doriwwer am Kapitel: Situatioun am Herverland.

Schonn ier physiokratesch Iddien opkoumen an ier agronomesch Experimenter sech generaliséiert hunn, haten déi véier Terroiren et fäerdegbruecht, trotz engem schlechte juristesche Kader, hir Liewensmëttelproduktioun staark an Luucht ze dreiwen. No der leschter Fruuchtkris 1709-1710, ass de Volume vu Käre fir Brout ze maachen stänneg an Luucht gaangen obscho keng fundamental nei Technike gebraucht goufen. Dat gutt Resultat huet haaptsächlech drop baséiert well besser op d'Qualitéit vun der Sot opgepasst gouf an och well méi Kären um geséit goufen. Vu 1710 un, mä besonnesch no 1740 huet sech de Kärenubau verännert. De Spelz huet dem Weess Plaz gemaach, besonnesch an der Géigend vun Namouer, an der Hesbaye an am Brabant, woubäi en an der Famenne an am Condroz vum Kar ersat gouf. Op den aarme Biedem huet sech ausserdeem d'Gromper ëmmer méi duerchgesat.

Den Ubau vun de sougenannten Industrieplanzen ass mat der industrieller Entwécklung weidergaangen. De Raps deen am Brabant an am Hainaut besonnesch ëm Tournai als éischt bekannt war huet sech vu 1770 un an der Grofschaft Namouer a vu 1780 un och op de Lécker Lännereie breetgemaach. D'Nofro no Seeler an de Kuelegrouwen, déi ëmmer méi grouss gouf, huet den Ubau vun Hanf am Hainaut besonnesch ëm Charleroi , Biesmerée a Mettet staark favoriséiert. Ma och an der Hesbaye an an e puer Aerdennerkantone gouf es zum Enn vum 18. Joerhonnert geziicht. An der zweeter Hallschent vum 17. Joerhonnert gouf an der Géigend vun Ath ugefaangen Tubak ze planzen, a spéider och am Dall vun der Semois bei Bohan. Ausser op e puer Plazen am Hainaut an am Brabant hat de Fluess kee besonnesche Succès am Géigesaz zum Happ, dee wéinst der Hellewull Brauereien déi et gouf, ëmmer méi ugeplanzt gouf. De Manktem u Kären am Ufank vum 18. Joerhonnert huet haaptsächle den Ubau vun der Gromper favoriséiert, am Ufank am lëtzebuergeschen Deel an duerno no an no am Brabant, am Hainaut an an der brabännescher Grenzregioun, awer eréischt no 1740 a ganz Wallounien.

Situatioun am Herverland[änneren | Quelltext änneren]

Wann d'Ardenne wéinst hirer natierlecher Konfiguratioun net sou gutt mat der Agrarrevolution matgehalen hunn, wéi déi aner wallounesch Géigenden, sou kann ee vum Herverland soen, datt et den Theater vun enger grousser Ëmwandlung war. D'Bëschfläche sinn ëmmer méi kleng ginn an déi schlecht ubaubar Flächen aus dem Kommunalbesëtz si lues a lues an de Privatbesëtz iwwergaangen. Déi oppe Felder déi bis do haaptsächlech fir den Ubau vu Liewensmmëttelplanze gebraucht goufen, sinn a Wisen ëmgewandelt ginn an d'Proprietéite goufe ronderëm mat Hecken zougemaach. Déi Heckelandschaft besteet nach bis haut. Déi grouss Wiseflächen hunn der Mëllechwirtschaft genotzt, a sou ass e grousse Botter- a Kéishandel entstanen, awer op der anerer Säit huet d'Fruucht missen importéiert ginn. Déi gemeinsam Véiträpp, bei deenen all Bauer nëmmen eng gewëssen Zuel vu Béischten huet däerfen hunn, si verschwonnen an eng privat an intensiv Véizuucht koum an d'Plaz. Déi landwirtschaftlech Praxis huet de Bauere méi Fräizäit gelooss wéi d'Felderwirtschaft a sou konnte se niewelaanscht Aarbechten aus der Duch- an Neelindustrie, déi a voller Expansioun waren, iwwerhuelen. Sou gouf de Bauer en Handwierker doheem. Déi kollektivistesch Bauerementalitéit gouf no an no méi individuell. Déi déifgräifend Mutatioun aus dem Herverland déi sech am Ufank vun de modernen Zäiten ofgezeechent hat, huet sech am 18. Joerhonnert generaliséiert.

Textil[änneren | Quelltext änneren]

D'Dicher goufen haaptsächlech zu Tournai, Huy an Nivelles fabrizéiert sou wéi a klenge Quantitéiten zu Dinant an a klengen Atelieren zu Namouer, Mons a Chimay. Vum 14. Joerhonnert un hu sech an den Ardennen an an der Famenne (Durbuy, Marche, Baaschtnech a La Roche), am Dall vun der Vesdre (Eupen, Dolhain, Limbourg a Verviers) an der Hesbaye (Jodoigne a Gembloux) souwéi an der Gaume (Virton), Follmillen installéiert.

D'Fabrikatioun vu Léngent huet sech laang op d'Géigend vun Ath konzentréiert, eng kleng Stad déi, am 15. Joerhonnert, Mons de Rang als Haaptstad vum Léngent oglaf hat. Et gouf awer soss am Hainaut am ganze Streech tëscht Cambray an Nivelles Léngent produzéiert, grad sou wéi zu Léck, zu Huy, an zu Wavre. Déi Dicher goufen an enger ronn 50 Dierfer ëm déi grouss Stied gewieft. Händler hunn déi ecru Dicher opkaaft a se da bleeche gelooss fir se kënnen an den Export ze ginn.

Am 17. Joerhonnert huet Verviers sech als grousse wallouneschen Textilzentrum entwéckelt.

Bis am Ufank vun deem Joerhonnert war Verviers just en Zouliwwerer vun den Textilfabrikante vu Leyde an de Vereenegte Provënzen. Déi hollännesch Entrepreneren hu Woll a Spuenien akaaft, déi se dann zu Verviers verschafft hunn, fir se dann nees z'exportéieren. Vu 1638 un huet Verviers selwer d'Kontroll iwwer d'Exportatioun iwwerholl an d'd'Stad huet sech séier weiderentwéckelt a vegréissert. D'Vereenegt Provënzen hunn dunn zwar nach d'Woll geliwwert, se konnten awer keng fäerdeg Produkter méi vu Verviers importéieren. Däitschland gouf den Haaptclient, an iwwer déi grouss Foirë vu Frankfurt, Leipzig, Köln, a Stroossbuerg goufen déi Vervieter Produkter a ganz Mëttelauropa bis an den Orient, an an Italien a Spuenie verkaaft. En Zeien dovun ass haut nach deen als Hotel restauréierten Douanesdepot op der fréierer Gare Verviers-Ouest op deem op der Fassad d'Wope vun de Stied, déi Handelspartner waren, ze gesi sinn.

Et gouf nach e puer Wiewereien ëm Herve wou haaptsächlech Serge gewieft gouf souwéi an der Entre-Sambre-et-Meuse wou Léngendicher gewieft goufen.

Gierwereien[änneren | Quelltext änneren]

D'Gierwereien hu sech do installéiert, wou genuch Lou ze fanne war, a laanscht Baachen déi genuch Waasser hate fir d'Lieder ze botzen a fir d'Millen unzedreiwen déi d'Lou zerdrätscht hunn. Déi éischt Gierwereie fënnt en zu Virton, Arel, Saint-Hubert, Baaschtnech, a Walcourt, fir der nëmmen e puer ze nennen.

Pabeier[änneren | Quelltext änneren]

D'Pabeierindustrie war net besonnesch present a Wallounien. E puer besser Pabeierfabrécke hate sech an der Géigend vu Huy um Enn vum 16. an um Ufank vum 17. Joerhonnert installéiert. Am südlechen Deel gouf et nëmmen e puer mëttleméisseg Betriber sou datt do de Pabeier aus der Provënz Léck an asu Frankräich importéiert gouf.

Keramik[änneren | Quelltext änneren]

Am 17. Joerhonnert si just e puer Atelieren an der Géigend vu Charleroi bekannt.

Glas[änneren | Quelltext änneren]

D'Glasindustrie déi haaptsächlech an oder no bei Bëscher installéiertt war (wéinst dem Holz als Energieliwwertant), déi am 16. an am Ufank vum 17. Joerhonnert an enger Kris stouch huet sech duerno lues a lues erholl an nei Glasbléisereien sinn am Hainaut, zu Namouer, an zu Léck entstanen. Et goufe venitianesch Techniker engagéiert, déi eng grouss Roll bei der Verbesserung vun der Qualitéit vum wallounesche Glas gespillt hunn. D'Glasfabréck vu Beauwelz ass als éischt dofir bekannt[1]. Wéi an der Mëtt vum 17. Joerhonnert den Escaut fir d'Schëfffaart zougemaach gouf, ass den Handel mat Antwerpen zesummegebrach an déi wallounesch Glasateliere hu vum Ënnnergank vun den Antwerpener profitéiert.

No 1750[änneren | Quelltext änneren]

Wann och d'Ekonomie vu Wallounie laang der allgemenger Ekonomie vun der Belsch entsprach huet, sou hat d'Industrialiséierung méi a rapiden a bei Wäitem och méi e groussen Impakt op d'Ekonomie wéi an den Territoirë ronderëm. Ënner dem Wëllem I. war den hollännesche Maart mat iwwer zwou Millioune Verbraucher zesumme mat deem vun Ostindien op fir d'wallounesch Industrie déi déi Zäit nëmme sou gefluppt huet. D'Belsch Revolutioun huet déi kommerziell Relatioune brutal ënnerbrach, an d'Wallounesch Industrie konnt näischt méi bei senge protektionisteschen Noperen ofsetzen. Well den Escaut zougemach gouf war de maritimen Hanndel ënnerbonn an d'Verbindung mat Däitschland iwwer de Rhäin onméiglech ginn. Déi Situatioun huet mat sech bruecht datt d'Kuelegrouwen, sief dat am Lécker Baseng oder an deem vum Hainaut, nëmme méi am Ralenti gelaf sinn. D'Textilindustrie ass praktesch zesummegebrach, an d'Siderurgie an d'Metallkonstruktioun haten och batter ënner de Konequenzen ze leiden, sou datt 1832 nëmme nach knapps d'Hallschent vun den Héichiewen ënner Feier stoungen. Et huet e puer Joer gedauert bis d'wallounesch Industrie sech dovun erkritt hat, wat allerdéngs och nëmme méiglech war welle de jonkt belsche Staat, grouss Investitiounen am Eisebunnsbau, am Stroossebau a fir d'Schëffaart, gemaach huet. Obschonn tëscht 1830 an 1850 ronn 1.700 km nei Stroosse gebaut goufen an den Tonnage 1844 op eng Moyenne vun 160 to/Dag geschat gouf, huet déi kontinuéierlech Entwecklung vum Eisebunnsnetz, den Transport op der Strooss op e Minimum reduzéiert, soudatt de Finanzminister Walthère Frère-Orban decidéiert huet d'Octroise vun de Gemengen ofzeschafen a siwe Joer drop goufen och d'Barrière vun de Mauten op de Staatsstroossen ewechgrappt. D'Kanalistioun vun der Sambre an de Bau vum Kanal Bréissel-Charleroi hunn dem Waassertransport (besonnesch fir d'Kuelegrouwe) vill weidergehollef.

Banken[änneren | Quelltext änneren]

Nieft den zwou grousse Banken, der Société générale de Belgique an der Banque de Belgique déi um nationalen Niveau vertruede waren, war d'Banque liégeoise et caisse d'épargne um méi regional Plang vertrueden.

D'Société générale déi vun Ufank un e groussen Afloss am Metallurgiessecteur hat, huet sech och fir d'Kuelegrouwen intresséiert, an dat an engem Mooss, datt se 1848 ëm déi 25 % vun alle Kuelenexploitatiounen a Wallounien an hirem Portefeuille hat.

Landwirtschaft[änneren | Quelltext änneren]

D'Landwirtschaft a Wallounien war grad wéi an der ganzer Belsch, schonn an der Zäit vum Feudalsysteem relativ héich entwéckelt. Ëm 1830 konnt een e bal perfekten Zoustand bemierken. D'Agrarstrukturen hate sech optimal un déi geologesch, ekonomesch an demographesch Zoustänn ugepasst, och wann déi vun enger Géigend zu der anerer zimmlech verschidde waren. D'ländlech Géigende ware ganz variéiert, an d'Haaptënnerscheeder louchen an der Gréisst vun de Betriber, sou wéi och an der Intensitéit vun de Kulturen oder vun der Véizuucht. D'Landwirtschaft hat op jiddwer Fall eng wichteg Plaz an der Ekonomie vun de wallounesche Provënzen an d'Ëffentlech Hand war bestrieft fir der landwirtschaftlecher Produktioun weiderzehëllefen. Sou gouf 1834 de Conseil supérieur de l'agriculture gegrënnt, deen ënner sengem Hutt d'provënzial a kantonal Strukture sollt zesummebréngen, déi sech op hirem Niveau sollten ëm d'Verbreede vun den Neiegkeeten an der Agrarwëssenschaft bekëmmeren. 1846 gouf eng Statistik opgestallt an där déi verschidden Terroiren erfaasst goufen. Aus där goung ervir datt am Arrondissement Nivelles am Hainaut knapps 1 % vun der landwirtschaftlecher Fläch brooch louch, woubäi d'Provënze Léck an Namouer 15 respektiv 12 % Broochen affichéiert hunn. An der Provënz Lëtzebuerg war d'Situatioun net grad sou gënschteg. Op villen Terrainen hat d'Heed iwwerhand geholl, a vill Fläche goufen net ageséit, sou datt 40 % vun der méiglecher Fläch net fir Kulture benotzt gouf. E groussen Deel dervu gouf allerdéngs benotzt fir Véi drop lafen ze loossen, wat eng Erklärung fir den héije Véibestand vun deemools an där Provënz ass.

D'Gesetz vum 25. Mäerz 1847 iwwer den Défrichement vun de Gemengenterrainen huet d'landwirtschaftlech Fläch an Luucht gedriwwen an de Bau vun neie Stroossen hunn d'Erbäibrénge vun Dünger méi einfach gemaach. De Staat huet an de Provënzen Namouer, Léck a Lëtzebuerg Subside op den Transportpräisser vum Kallek ginn. Wéi 1850 de Ministère dunn och nach eng Campagne fir den Drainage lancéiert huet, sinn eng Hellewull Rouerfabrécken, besonnesch am Hainaut aus dem Buedem geschooss.

Déi meescht Proprietären, hunn ausser an der Provënz Lëtzebuerg, hiert Land net selwer bewirtschaft. Am Hainaut goufe ronn 70 % vun de Lännereie vu Piechter exploitéiert. De Kärenubau war e rentabelt Geschäft a vun 1840 un sinn d'Präisser stänneg an Luucht gaangen. D'Gromperekränkt vun 1850 hat besonnesch d'flämesch Regioun betraff, wat de Kärebaueren a Wallounien e schéine Profit bruecht huet.

Industrie[änneren | Quelltext änneren]

Referenzen[Quelltext änneren]

  1. Chambon, R. L'Histoire de la verrerie en Belgique du IIe siècle à nos jours, Bruxelles, Librairie encyclopédique 1955